Białaczka w zespole Downa, a polimorfizm genu MTHFR

Kwiecień 19, 2017 by
Kategoria: Krew i leukemia

Białaczka, tudzież leukemia limfoblastyczna (ALL) jest rozpoznawana w zespole Downa od 1930 roku. Od tego czasu te niezwykłe połączenie obu problemów jest dominujące w budowaniu terapii przeciwko ALL. To co jest ważne w tym wszystkim, to fakt dużej “łatwości” radzenia sobie z chorobą i reakcją na podawane leki u osób/dzieci z zespołem Downa.

Kluczowym mechanizmem predyspozycji do ALL jest nadeksresja genu GATA1 znajdującego się na 21 chromosomie, ale także wpływ nadekspresji genów CBS i SOD1.

http://www.haematologica.org/content/95/7/1043

image

Epigenetycznym regulatorem leukemii w zespole Downa jest też gen DNMT3L, który także jest potrojony tytułem trisomii 21.

Inny gen, również ważny RFC 1 (SLC 19A1), jest kolejnym epigenetycznym elementem równowagi, której destrukcja może mieć wpływ na ALL zarówno w przebiegu, jak i leczeniu.

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4867172/

image

http://www.zespoldowna.info/fenotypy-zespolu-downa-cz-5-wplyw-genu-rfc-1-i-fra.html

http://www.zespoldowna.info/analizujemy-metylacje-cz-11-rola-genow-mthfr-mtrr-mtr-dhfr-shmt-rfc-mthfd.html

Kluczowym lekiem, który jest stosowany w leczeniu ALL jest Metotreksat, lek który wpływa na metylację w sposób istotny. Powyższe geny są genami ściśle metylacyjnymi (CBS, DNMT3L, RFC1). Jeżeli weźmiemy pod uwagę, że większość dzieci z ZD ma dodatkowo polimorfizmy metylacyjne dziedziczone od rodziców, a w szczególności MTHFR C677T, można domniemywać o istotnym pogorszeniu się stanu dziecka z ZD w wyniku podawania tego leku w trakcie terapii.

http://www.zespoldowna.info/zespol-downa-to-przede-wszystkim-problem-zlej-metylacji.html

Uściśleniem tego problemu wydaje się być poniższy raport, który wskazuje, że istnienie samego polimorfizmu MTHFR nie jest wystarczającym biomarkerem możliwych skutków ubocznych działania leku w układzie cyklu metylacyjnego.

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/m/pubmed/28392709/

image

image

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5376125/figure/f1-pgpm-10-069/

Wskazuje jednak , jak widać to powyższym wykresie, na inhibitacyjne działania leku na gen RFC1, który jest transporterem kwasu foliowego i jest istotnie zaburzony w ZD.

W 2010 roku Ryszard wskazywał, że w Szwajcarii wprowadziło się w terapii leczenia leukemii u osób z ZD, suplementację kwasem folinowym, który ma za zadanie uzupełnić braki kwasu foliowego w organizmie tytułem stosowania metotreksatu.

http://www.zespoldowna.info/leukemia-a-kwas-folinowy.html

Zatem wnioski z tego raportu są z pewnością podobne do tego, co opisywał Richard:

1.Toksyczność leku metotreksatu występuje przede wszystkim u pacjentów, którzy mają polimorfizmy i zmiany w funkcjonowaniu przede wszystkim transporterów kwasu foliowego w tym SLC19A1 czyli RFC1.

2.W przypadku ZD sam polimorfizm MTHFR nie musi być czynnikiem ryzyka toksyczności podawanego leku z perspektywy działania metylacji.

3.Konieczna jest suplementacja kwasem folinowym by zapobiegać skutkom ubocznym działania leku.

Wyraź swoją opinię

Powiedz nam co myślisz...