Cieszę sie, że na czele NAJLEPSZYCH Z NAJLEPSZYCH znalazła sie nominowana przeze mnie ta najwspanialsza wolontariuszka usmiechu 12-letnia dziewczynka z Zespołem Downa.
Pani Lillo, – Barwy Wolontariatu sa różne I najważniejsze, ze są w odcieniach uśmeichu nie byle jakiego!

Ani ona biedna ani słaba, a mocy, jaką potrafi dać innym, nie da się przecenić.

Wiem, co mówię, gdy mam wszystkiego dość, dostaję takiego kopa energetycznego, że aż nie do wiary.

Poza tym to polska specjalność – cierpiętnictwo, męczeństwo i takie tam.
A ona i owszem, ma sporo ograniczeń, ale ma na nie swoje sposoby.

Wolontariusz, który nie potrafi się do ludzi uśmiechać to jest męczennik a nie wolontariusz :-D ot co!

Co do bycia “podopiecznym” – to chyba tylko sam Bóg nie jest niczyim podopiecznym ;-)

Tylko i wyłącznie On.

Kurcze, a miałam się nie odzywać, no ok, nie będę (do następnego razu ;-) albo do wyrzucenia z zakazem klikania :-o )