Komentarze do: 2011.02.09 – Ofiarować kawałek siebie

Autor: Basia

Basia — Fri, 11 Feb 2011 16:42:10 +0000

Zgadzam się z Jarkiem, “dom dla osób z niepełnosprawnością” oprócz tego, że kosztuje niebotycznie dużo, a potem w utrzymaniu jest równie kosztochłonny, kojarzy mi się, niestety, z tzw. “ośrodkiem”, do którego nigdy nie zamierzam oddać mojego dziecka. Mieszkania chronione, raz że tańsze, to ich wspólne kupno i urządzenie przez kilkoro rodziców jest o wiele bardziej do osiągnięcia i pozwala stworzyć prawdziwy dom, a nie moloch ze stołówką i garową herbatą. Wspólne zamieszkiwanie 5-6 dorosłych ludzi pozwala też na zapewnienie wsparcia przez same rodziny, z ewentualną pomocą wolontariuszy. Osobiście tak właśnie wyobrażam sobie ideę usamodzielniania dorosłych osób z ZD. Budowa “domu dla osób z niepełnosprawnością” to budowa cełej machiny urzędniczej, począwszy od wychowawców, kucharki, po konserwatora itp. Chyba nie o to chodzi, by pozbyć się dziecka z domu i uspokoić swoje sumienie, że wszystko jest zorganizowane.

Autor: Jarek

Jarek — Wed, 09 Feb 2011 08:18:43 +0000

Zastanawia mnie w takiej sytuacji zawsze jedno: CZYM JEST TA PRZYSZŁOŚĆ? Może zamiast czekać, aż się zrealizują WIELKIE KOSZTOWNE PROJEKTY nie warto by było zacząć od małych dla wszystkich takich jak MIESZKANIA CHRONIONE?
Boję się, ze jak wszyscy będziemy czekać na zebranie pieniędzy, których nie ma, będzie za późno…należy budować system dla wszystkich, a nie dla siebie!

Autor: Marcin

Marcin — Wed, 09 Feb 2011 07:38:19 +0000

Ten fragment wydał mi się szczególnie interesujący:
“…Celem stowarzyszenia jest zebranie środków na budowę domu dla osób z niepełnosprawnością intelektualną, gdyż nie mogą one funkcjonować samodzielnie. Dopóki rodzice żyją, zajmują się dziećmi, bo mimo że są to osoby dorosłe, to tak naprawdę mentalnie nie różnią się od małych dzieci.
– Marzymy o tym, aby każdy z nich miał swój pokój i zapewnioną opiekę. Na razie wszystko jest w powijakach, a zbierane pieniądze odkładamy na lokatę – podkreśla pani prezes. …”
Temat na przyszłość.