Komentarze do: Edukacja z sukcesem

Autor: magdage

magdage — Sun, 24 Jul 2011 16:40:36 +0000

a i jeszcze adres: chatkaskrzatka@gmail.com

Autor: magdage

magdage — Sun, 24 Jul 2011 16:40:05 +0000

Hej :)
zwolennicy nauczania włączającego odezwijcie się do mnie na priv, chcialabym duzo zrobic w propagowaniu tego podejscia w naszym kraju, a to mozna tylko wspolnymi i wielkimi silami i zasięgiem :)
pozdrawiam
Magda Łuczak

Autor: Agnieszka

Agnieszka — Sun, 10 Jan 2010 22:08:14 +0000

Hurrrrrrra. Problem rusza. A więc. Primo. Nasze wrocławskie dzieci idą do przedszkoli państwowych integracyjnych. Secundo. Pasję mamy, chęci też. no i …..sprawa pieniędzy. Dobiorę sie do tego okrężną drogą. Moja mama była nauczycielem. Jej guru, pani, która już nie żyje, pochodziła ze Lwowa. Działała w ciężkich czasach stalinowskich (a my możemy już prawo zmieniać), przy minimalnych środkach finasowych. Wychowała rzeszę wartościowych ludzi (a więc jak się chce, można i z małymi pieniędzmi, tylko po prostu trudniej, dużo trudniej). I jeszcze jedno przytoczenie Benhakera. Ten twierdził, że w polskiej piłce nie brakuje pieniędzy, tylko nikomu nic się nie chce. My musimy znaleźć nauczycieli z pasją i sensownego dyrektora szkoły.

Autor: Albert

Albert — Sun, 10 Jan 2010 20:29:21 +0000

Może i ja coś dodam. Wydaje mi się, że w krótkim czasie nie ma co liczyć na poprawę warunków dla dzieci niepełnosprawnych w szkolnictwie publicznym. Niestety!! Ja patrzę na te nowe prywatne przedszkola, które powstają z pasji – tj. ktoś ma cel, chęci i również pieniądze. Wiem, że szkoła to już większa inwestycja, ale wierzę, że już niedługo powstanie coś naprawdę na miarę Patrick O’Hearn School.

Autor: Agnieszka

Agnieszka — Sun, 10 Jan 2010 13:00:43 +0000

Witaj Izo. Cieszę się, że nareszcie ktoś trzeci tu podysktuje. A więc co do rodziców. W ogóle nie poruszałam tego aspektu, bo sam fakt, że o tym dyskutujemy swiadczy o tym, że jestesmy zainteresowani na szczęscie przed faktem, czyli zanim dziecko się z tym “spotka”. Mówienie o “clue” do wszystkiego jest typową przenośnią języka potocznego, kiedy podkreślamy czegoś wagę. Domyslam się, że moje upieranie się przy nauczycielach może być niezrozumiałe. A jednak. Jarku, Choćby p.Małgosia Sebastian ileż ona zdziałała dla naszych dzieci, bo chciała. Nasze dzieci wylądują w systemie. Zastanawiam się jak system usprawnić. Nauczyciele to jak w zwykłej firmie Human Resources. Nauczyciele muszą być zainteresowani współpracą z nami.A propos ustawa obiecywała nauczycielom różne rzeczy. Iwona Ch. pisze, że mało co zostało spełnione.

Autor: Jarek

Jarek — Sun, 10 Jan 2010 11:54:38 +0000

Aga chyba moje poglądy są zbiezne choć trochę z IZY :)

Autor: Jarek

Jarek — Sun, 10 Jan 2010 10:33:34 +0000

Aga, moim zdaniem problemem są rodzice, bo oni interesują się najczęściej problemem, kiedy dziecko z nim się “spotyka”. Drugim, to jak edukacja wygląda, tak wygląda! Gdy programy są mało elastyczne, a nauczyciele są nimi bo muszą a nie chcą to kolejny problem. Na końcu jest zarządzanie edukacją, rozumiane jako finansowanie, kierowanie, kreowanie tożsamości szkoły poprzez sprawność jej działania.
Może to się u nas uda?!

Autor: Iza

Iza — Sun, 10 Jan 2010 00:56:24 +0000

Aga! Moim zdaniem, to mądrzy RODZICE są kluczem do “wszystkiego”, a mądrzy nauczyciele są kluczem do inteligencji (tylko)

Autor: Agnieszka

Agnieszka — Sat, 09 Jan 2010 23:04:32 +0000

Obejrzałam film Cory. Uderza to, że nie unosi się tam duch prymatu nauczyciela (to już raczej uwarunkowanie społeczne). I inne dwa powody dlaczego u nas tak nie ma. Na podstawie Iwony Ch. Podczas wprowadzania reformy zaniedbano kwestie nauczycieli oraz przygotowania szkół do realizacji. Jeden gość twierdzi, że aby jednak zreformować reformę trzeba nakładów finansowych, a wszyscy wiemy, że te się zmniejszają. Walczę z tematem “nauczyciele”, moim zdanie to clue do wszystkiego.

Autor: Jarek

Jarek — Fri, 08 Jan 2010 07:00:05 +0000

Proszę zobacz ten krótki film Cory cz.2 o szkole niemieckiej-dlaczego w Polsce nie może tak być?

Autor: Agnieszka

Agnieszka — Thu, 07 Jan 2010 22:47:07 +0000

Ten film plus książka Iwony Chrzanowskiej to mus dla kaźdego rodzica. Ulubione słowa autorki to fasadowość i pozorowane działania. Mnie tam wszystko jedno, czyja będzie to szkoła, w szufladkę z jaką nazwą ją zapakujemy, byleby była taka: dzieci sprawne i niepełnosprawne z różnymi chorobami i o różnym stopniu niepełnosprawności. Ta szkoła nie alienuje nikogo. I naprawdę chętnie pomogę.

Autor: Jarek

Jarek — Wed, 06 Jan 2010 07:26:40 +0000

Agnieszko, to jest możliwe i u nas. My musimy teraz już przygotować to wszystko aby działało za 2-3 lata. Będę pisał o tym już w nastepnym tygodniu, co kiedy i gdzie, ale też o tym, że sam nie dam rady!!!

Autor: Agnieszka

Agnieszka — Tue, 05 Jan 2010 22:17:01 +0000

To jest piękna szkoła. Ingo będzie chodził do takiej szkoły, bo o to się postaram. Dyrektor wyraźnie powiedział co jest najważniejsze: profesjonalni i zaangażowani nauczyciele. Nawet nie mają jakiegoś odrębnego programu edukacji specjalnej. Nauczyciele twórczo przystosowują program do możliwości uczniów. Jak we Wrocławiu ukształtować taką kadrę, a i te techniczne rzeczy: otwarte pomieszczenia, różnorodność wyposażenie? Szkoła prywatna czy państwowa?