Komentarze do: …i znów powtórzę się. Jest jeden przepis na dobre życie osoby z ZD: ciężko i mądrze pracować.

Autor: Can

Can — Sat, 20 Jun 2020 20:01:20 +0000

Anielo nie obraź się ale chyba nie przeczytałaś mojego wpisu ze zrozumieniem tudzież tak jak to chciałem by wszyscy zrozumieli … może to być moja wina. Zatem jeszcze raz: jeżeli ktoś mnie pyta co pomaga osiągnąć „więcej” dziecku z ZD to powtórzę, że młodsze rodzeństwo. Jeżeli różnica to ok2-3 lata to dziecko z ZD kopiując to co rodzeństwo robi osiąga po prostu więcej w mowie, funkcjonalności, samodzielności bo kopiuje i musi adaptować się. To rozwija. Takie są moje obserwacje. Choć Twój komentarz dla mnie jest obok tematu to odpowiem Ci tak że zgadzam się z Twoim przesłaniem… ale to nie wyklucza sytuacji opisanej przeze mnie.

Autor: Agga

Agga — Sat, 20 Jun 2020 13:10:23 +0000

Anieli, tak jak to napisałaś, to masz rację. Niestety wielu rodziców (nie wszyscy) nie decyduje się na dziecko kolejne albo ze strachu, albo właśnie dlatego, że dziecko z ZD i jego niepełnosprawność stały się centrum życia. Boją się, że nie starczy im sił i młodsze “odbierze” ich uwagę od rehabilitacji i wsparcia. Oczywiście myśląc o kolejnym dziecku zawsze trzeba brać pod uwagę ile ich się już ma oraz co dla nich młodsze rodzeństwo będzie znaczyć i tu głos Jarka pokazujący plusy jest super ważny. Dla mnie w tym wszystkim ważny jest też, typowy mechanizm, że gdy Młodsze się pojawia starsze musi stać się bardziej samodzielnie. Rodzic zajęty nie ma czasu zrobić z dziecka z ZD osoby za którą wszystko się robi, bo ona nie potrafi. Oczywiście można być zajętym czym innym niż młodsze dziecko (mój mąż z swoją pasją do ogrodnictwa “naczył” niechodzącą 18 miesięczna córkę wchodzić i zjeżdżać z metrowej zjeżdżalni, bo nigdy w ogrodzie nie miał dla niej czasu na więcej niż 2 zjazdy i musiała sama coś wymyślić). Dla mnie głos Jarka ma ogromne znaczenie, gdy zaczynam się martwić, że mając kolejne dziecko nie będę odpowiednio dobrą mamą dla Oli, że ona straci. Dzięki Jarkowi widzę jak wiele Ola może zyskać i łatwiej mi podjąć decyzję. Myślę, że to super ważny głos dla tych, którzy muszą podjąć decyzję i że kierowanie się dobrem nie tylko swoim, ale też starszego rodzeństwa przy podejmowaniu decyzji o kolejnym dziecku jest po prostu naturalne.

Autor: Aniela

Aniela — Fri, 19 Jun 2020 21:21:35 +0000

Posiadanie kolejnego dziecka dla dziecka z ZD to jakieś nieporozumienie dla mnie Jarku. To robienie z rodzeństwa środka do uświęcenia celu i uprzedmiotowienie go. Rodzice powinni mieć dzieci dla nich samych a nie jako strategia/projekt wzgledem dziecka z ZD. Wszystko ma swoje granice…. Niepełnosprawność w rodzinie nie powinna być pępkiem wokół którego wszystko się kręci.

Autor: Radek

Radek — Wed, 17 Jun 2020 11:54:15 +0000

Hello. Właśnie tych sił zaczyna brakować, czasami i chęci, bo wszystko przychodzi z dużym opóźnieniem. Człowiek chciałby mieć dzień, w którym nie będzie miał planu, ale się nie da. Ale im więcej zrobisz teraz, później będzie mniej do zrobienia. Więc działasz, a kiedy wszystko śpi ty padasz na …. i myślisz co jutro zrobić lepiej:)