Komentarze do: “Jak mamy walczyć o prawa naszych dzieci w społeczeństwie jeśli one nie mają podstawowego prawa w tym społeczeństwie się urodzić…”

Autor: Tato Kuby

Tato Kuby — Thu, 08 Feb 2018 09:26:06 +0000

Problem chyba najważniejszy to zapewnienie dobrych warunków życia w Polsce dla narodzonych dzieci z zespołem Downa. W okresie 25 ostatnich lat nie nastąpiły istotne zmiany we wszystkich obszarach życia i trzeba uderzyć się w piersi, że my rodzice okazaliśmy się nieskuteczni, bo niezorganizowani.
Nawet najlepsze Państwo nie zorganizuje dobrze dla naszych dzieci: edukacji, pracy , sportu, funkcjonowania w społeczeństwie, choćby z tego powodu, że nie wie jak.
W tym okresie powstały fundacje i stowarzyszenia, często mocno wspierane finansowo ze środków państwowych robiące to co mogą, albo uważają, że jest to dobre dla naszych dzieci.Ważne jest słowo dzieci, bo kiedy dorośnie to już działalność Stowarzyszenia przeważnie się kończy i człowiek zostaje wysłany do domu. Państwo wraz ze skierowaniem pieniędzy uznało, że jest zwolnione od obowiązku i nikt nie określił nigdy planu kompleksowego .
W ten sposób marnowane są ogromne pieniądze.
Czy wiecie na przykład jakie pieniądze otrzymuje Stowarzyszenie Olimpiady Specjalne Polska na sport Waszych dzieci. A czy w życiu Waszego dziecka istnieje sport? np trening raz w tygodniu i cztery razy zawody w roku?
Reasumując proponuję zamiast dyskusji pragmatyczne działanie, aby Wasze dziecko miało się gdzie kiedyś odnaleźć.
Tato Kuby

Autor: Piotr

Piotr — Fri, 26 Jan 2018 17:39:02 +0000

No przestań Jarek… rozmawiamy przecież :).

Autor: Can

Can — Fri, 26 Jan 2018 08:00:50 +0000

Przepraszam.

Autor: Piotr

Piotr — Fri, 26 Jan 2018 07:59:36 +0000

Akurat logiki mi nie brakuje i nie popełniłem żadnego błędu logicznego. Odniosłem się do konkretnej sytuacji w sposób jak najbardziej obiektywny, bez względu na moje własne poglądy. Osoba, która prowadzi działania zmierzające do pojawienia się na tym świecie osób niepełnosprawnych MUSI zadbać o ich życie jako kontinuum. Jeśli uważa, że ma to być uregulowane prawnie, to reszta ich życia również. Sprawa jest prosta, jedno jest następstwem drugiego. Jeśli się z tym nie zgadzasz i widzisz tu coś nielogicznego, to chyba tylko dlatego, że odbiegłeś znacząco od tematu. Ja w mojej wypowiedzi nie wypływam na “szerokie wody”, nie piszę o tolerancji, nie atakuję tej, czy tam tej religii, nie mówię nikomu co dla niego dobre, a co złe.

Autor: mgr Ewa Marczak

mgr Ewa Marczak — Thu, 25 Jan 2018 18:37:39 +0000

Polska to kraj nietolerancyjny? A obrona osób ciężko chorych i niepełnosprawnych nie oznacza przypadkiem tolerancji dla inności? Dowodzą tego działania pani Kai Godek i innych osób, walczących za zakazem dyskryminacji takich ludzi jeszcze przed urodzeniem. Zaś “religijna indoktrynacja”przypomina, że każdy człowiek, dosłownie każdy ma prawo do życia, ma swoją godność i zasługuje na szacunek. Osoby z zD,czy zespołem Turnera, o który sama byłam kiedyś podejrzana (i z tego powodu mogłabym zostać zabita przed urodzeniem!)mogą normalnie żyć, pracować. Są np. baristami, modelami, muzykami, a nawet nauczycielami. Są kraje, w których nie rodzą się dzieci z wadami serca, zwłaszcza tymi złożonymi (to drugi powód, który dawałby pseudolekarzom możliwość usunięcia mnie w okresie prenatalnym mojego życia!)
Czy Islandia albo Dania, w których od kilku lat nie urodziło się ani jedno dziecko z ZD, to kraje tolerancyjne? Nie, to kraje dyskryminująca osoby niepełnosprawne w najgorszy możliwy sposób.
Decyzję można podjąć przed współżyciem. Jeśli w jego wyniku powstanie nowy człowiek, to nikt nie ma prawa odebrać mu życia. Prawo do życia to pierwsze, fundamentalne i niezbywalne prawo do człowieka. Każdego!

Autor: Małgosia

Małgosia — Thu, 25 Jan 2018 12:48:35 +0000

Jarku zgadzam się z Tobą, każdy widzi że Polska to trzeci świat,brak tolerancji i chęci wsparcia niepełnosprawnych odczuwa każdy z nas.Tak zostaliśmy wychowani.Jak to zmienić? Ale jak nasze problemy mogą być dostrzeżone przez to egoistyczne społeczenstwo? Czy społeczeństwo wie dlaczego tak ciężko podjąć “decyzję” o urodzeniu chorego dziecka? Politycy nic nie zrobią dopóki my rodzice nie będziemy pokazywać naszego życia i podnosić wartości życia-godnego życia osób z ZD.Pozdrawiam, nikogo nie chciałam rozczarować.