Komentarze do: Jak wygląda trening sportowca…

Autor: trigo

trigo — Fri, 08 Oct 2010 14:59:43 +0000

tak, tego nie mozna tak zostawic.

Autor: Tato Kuby

Tato Kuby — Fri, 08 Oct 2010 08:38:03 +0000

Jeżeli szukasz rehabilitacji to zgłoś sie do ZOZ-u.
O co Ci chodzi, przecież trenujesz z synem na podwórku, więc ma trenig.
Jeżeli nauczyciel na lekcji WF pokaże mu troche jak pchać kulą, lub startować do biegu to wystarczy.
Załóż sobie własne stowarzyszenie
Nie mogę uwierzyć, ale jednak to wszystko słyszałem w Istebnej.
Determinacja. Prawda o Olimpiadach? Bezsilność?
Nie mogę tego tak zostawić.

Autor: trigo

trigo — Tue, 05 Oct 2010 20:34:11 +0000

Dawno nie byłam tak zdeterminowana. I nie tylko o sport chodzi…

Autor: trigo

trigo — Mon, 04 Oct 2010 00:17:50 +0000

Ok, cierpliwie czekam na wyniki. Sprawy nie można tak pozostawić.

Autor: Tato Kuby

Tato Kuby — Sun, 03 Oct 2010 19:46:26 +0000

Na spotkanie w Istebnej przygotowałem długą listę pomysłów. Niestety organizacja mojego wystapienia nie pozwoliła mi ich przedstawić. Wiele stwierdzeń zaskoczyło mnie totalnie. Na przykład, na moje pytanie jak dotrzeć z Olimpiadami do małych miejscowości, gdzie nie możliwe jest utworzenie ośmioosobowej sekcji usłyszałem, że nie da się wszystkich uszczęśliwić. Czyli rezygnacja. Ja nie żartuję. Myślę, że są to stwierdzenia jedynie indywidualne i nie przyjmuję tego. Podobno bardzo dużo ograniczeń wynika z przepisów światowych. Postanowiłem obecnie dokładnie przeczytać je i zderzyć z tym, co przygotowałem przed spotkaniem w Istebnej.
Marek

Autor: trigo

trigo — Sun, 03 Oct 2010 08:03:17 +0000

No, ok, spotkania w centrum czy nie-centrum Polski można zorganizować. Mam tylko pytanie o plan, przebieg takiego spotkania.
Moja Gosia nie może trenować na podwórku, bo pływanie trudno tak trenować. Poza tym w czasie, gdy ma w planie basen, ma też logopedyczne zajęcia. Można to przesunąć, ale wtedy wypada z zespołu z psychologiem.
I powiem szczerze, że mam takich problemów dość. To, że nas nie było we wrześniu, gdy zaklepywano plany – no to można było nie uwzględnić w planowaniu Gosi zajęć pozaszkolnych (gimnastyka sportowa czy artystyczna, jak ją tam zwać), ale basen jest w ramach tej samej szkoły! I mam teraz wybierać nad usprawnianiem logopedycznym a fizycznym? Cóż, nie stać mnie, po prostu nie stać, na systematyczne wyjazdy indywidualne, poza tym ważny jest trener!
Dlatego jestem za podjęciem kroków w kierunku prawdziwych treningów. Czy to w ramach Olimpiad Specjalnych czy w innych ramach. Jeśli, Marku, masz pomysły, chętnie się spotkam z grupą zainteresowanych. Coś zrobić trzeba, bo takie działania na pół gwizdka to nie jest rozwiązanie.

Autor: Tata Kuby

Tata Kuby — Sat, 02 Oct 2010 20:28:38 +0000

Wróciłem przed kilkoma godzinami ze spotkania rodzin Olimpiad Specjalnych Oddziału Ślaskiego z Istebnej. Byłem kilka godzin, bo jestem przeciwnikiem organizowania takich wyjazdowych wielodniowych spotkań bez sportu i udziału dzieci, kiedy brakuje pieniędzy na zawody.
Po tym spotkaniu pięciokrotnie podpisuję się pod pomysłem zorganizowania spotkania w centrum Polski w czasie wakacji. Zgadzam się też, że jeden człowiek nie może zbyt dużo, Może, kiedy jest sie wielka indywidualnością i dopisze splot okoliczności. Pomimo wszystko, a może tym bardziej nie składam broni. Sił i odwagi nie brakuje
Z Kuba dalej trenujemy na podwórku-nic się nie zmieni, ale może zima późno przyjdzie

Tato Kuby

Tata Kuby

Autor: trigo

trigo — Mon, 27 Sep 2010 16:46:53 +0000

z tą dyskwalifikacją to prawda. Miało to zapobiec wstawianiu do konkurencji zawodników i zaniżaniu ich osiągnięć. I owszem, zdarza się i taka polityka. Tylko te łzy sportowców albo ich rozżalenie i wściekłość. Tak, tu coś jest nie do końca dopracowane.

Autor: jarek

jarek — Mon, 27 Sep 2010 11:05:25 +0000

A tutaj mnie zszokowałeś! Przeceiż w USA i krajach anglosaskich jest to norma, czyli wynik a nie losowanie jest istotne…i chęć konkurowania.

Autor: Tata Kuby

Tata Kuby — Mon, 27 Sep 2010 10:30:39 +0000

Sport intelektulnie niepełnosprawnych to znacznie więcej problemów, niż problem finansowania przez państwo. Nie bardzo rozumiem, w jaki sposób można porównać wydatki państwa na sport pełnosprawnych i niepełnosprawnych zawodników. Celem podstawowym uprawianie sportu przez ludzi niepełnosprawnych jest rehabilitacja i jest to to czego nie potrzebują ludzie pełnosprawni. Myślę, że jest tu podobnie jak z edukacją. Jeżeli państwo preznaczy dobre fundusze na sport niepełnosprawnych przynoszący przecież im zdrowie to oszczędzi na opiece zdrowotnej. Przeznaczenie większych pieniędzy na sport jest zatem korzystne dla niepełnosprawnych i państwa. Poza tym sport ludzi niepełnosprawnych jest w Polsce w fazie organizacji i jeżeli ktoś poważnie myśli o jego rozwoju to musi przeznaczyć na niego większe środki, aby stworzyć podobne warunki.
Inne problemy to równe traktowanie zawodników niepełnosprawnych i pełnosprawnych:
Który pełnosprawny zawodnik zgodziłby się, aby o jego starcie w zawodach wyższej rangi nie decydowała jego praca, lecz losowanie?
Który pełnosprawny zawodnik zgodziłby się, aby zostać zdyskwalifikowanym za wynik życia? (W Olimpiadach wynik o 15%lepszy, niż w preliminacjach powoduje dyskwalifikację? Który pełnosprawny zawodnik zgodziłby się, aby startować raz na dwa lata, lub mieć osiem treningów w roku? Aha jeszcze coś, żeby niepełnosprawny mógł wylewać pot to musi mieć gdzie. Takich pytań i problemów jest wiele? Nie mówmy zatem, że w podobny sposób traktowani są zawodnicy pełnosprawni i iepełnosprawni.Politycy mówią na coś takiego strzał we własną stopę
Pewnie wiele z tych problemów ma swoja przyczynę w braku funduszy, może z tego powodu chodzi się na skróty.
Tata Kuby

Autor: trigo

trigo — Sat, 25 Sep 2010 20:01:51 +0000

Skoro w podobny sposób traktujecie sport osób zdrowych, to czemu w uprzywilejowanej sytuacji mają być niepełnosprawni?

Szczerze mówiąc, nie rozumiem tego zdania. Zupełnie mi nie pasuje do treści reszty artykułu.
Trudno, z wiekiem można tracić umiejętność czytania ze zrozumieniem ;-)