Komentarze do: Kiedy byśmy nie rozmawiali o aborcji?

Autor: Piotr

Piotr — Mon, 04 Apr 2016 11:58:27 +0000

Głos Ewy jest bardzo wartościowym elementem całej dyskusji. Zazwyczaj słyszy się głosy polityków, organizacji religijnych podających różne argumenty. Z drugiej strony głosy wielu kobiet, matek, których ustawa dotyczy. Zapominamy, że jest jeszcze jedna strona tej sprawy – dzieci, czy osoby z niepełnosprawnością. Ich słyszy się dużo rzadziej, bo albo nie dano im szansy na wypowiedź, albo po prostu jest ich o wiele mniej. Dobrze było poznać opinię z pierwszej ręki.

Mi osobiście ta pełna ochrona od zapłodnienia do śmierci bardziej niż za samym brakiem aborcji kojarzy się z pełną ochroną zapewnioną przez państwo dla osób chorych i z niepełnosprawnością. Nie może to być przymusowa ochrona. Każdy człowiek ma wolną wolę i to on ostatecznie powinien podjąć taką decyzję. Na marginesie, tak samo decyzję sumienia powinien móc zachować lekarz. Dotyczy to w jednakowym stopniu wierzących i niewierzących. Czy za podjęcie złych decyzji czeka nas po śmierci wieczne potępienie? O tym kto inny zdecyduje… ani politycy, ani kobiety, ani organizacje religijne… co do tego nie ma wątpliwości. Powinna więc istnieć w państwie pełna potencja przyjęcia i opieki dzieci niezależnie od ich stanu zdrowia.

Autor: Ola

Ola — Mon, 04 Apr 2016 10:41:59 +0000

No ciekawe Ewo, jak ewoluowałby twój tok myślenia, gdybyś zaszła teraz w ciążę. Ciąża ta, zagrażałaby twojemu sercu i istniałaby duża szansa, że umrzesz przy porodzie. Co wtedy? Jaki ma sens, wydawanie na świat dziecka kosztem matki? Jaka to dla niego trauma psychiczna? A co jeśli dziecko urodzi też będzie miało wadę serca? Dziś, można by ją zoperować w łonie matki. Ale nikt nie wykona operacji in utero, bo mogłaby ona zakończyć się poronieniem i odpowiedzialnością karną. Prawda jest taka, że te brednie o “zabójstwie prenatalnym” i “dziecku poczętym” nikogo z polityków i księży nie obchodzą w najmniejszym stopniu. Ta ustawa to tylko narzędzie zastraszania kobiet, próba pokazania siły episkopatu. I naprawdę Ewo, powiedziałabyś np. swojej ciężarnej córce, siostrze, kuzynce, sąsiadce, że lepiej żeby umarła ?

Autor: mgr Ewa Marczak

mgr Ewa Marczak — Mon, 04 Apr 2016 09:09:12 +0000

Szacunek do ludzkiego życia, także, a zwłaszcza chorego, ułomnego, to kwestia związana z naszym człowieczeństwem, a nie religijnością. Zabijanie ludzi chorych, niepełnosprawnych to cofanie się do okrutnych czasów starożytności.
Powinniśmy iść w kierunku lepszej opieki nad osobami niepełnosprawnymi i ich rodzinami, a nie w kierunku eliminacji chorób przez eliminację chorych.
Zabijanie ludzi przed urodzeniem to nie sprawa polityczna, ani religijna. To łamanie podstawowego prawa człowieka – prawa do życia. A to życie zaczyna się, zgodnie z wiedzą naukową, biologiczną, w momencie zapłodnienia.
Jestem za całkowitym zakazem zabijania ludzi takich, jak ja: z ciężkim, nieodwracalnym uszkodzeniem organizmu, czyli… ze złożoną wadą serca, której nie da się wyleczyć, usunąć, która wymaga kosztownych operacji i zabiegów kardiologii inwazyjnej. Ale moje życie, jak i życie setek dzieci, zabijanych rocznie w Polsce z powodu różnych wad, jest bezcenne. Nikt nie ma prawa nam go odbierać.