Komentarze do: Między dogmatyzmem Ewy i Kai a pragmatyzmem.

Autor: Can

Can — Sat, 27 Jan 2018 08:50:16 +0000

Ewo dogmatyzm zaczyna się już w tym zdaniu: “Przypominanie, że prawo do życia ma każdy człowiek to nie dogmatyzm. To po prostu prawo człowieka. I nie jest to żadna religijna propaganda. Co do wolności kobiety, to, jak wolność każdego człowieka, kończy się ona tam, gdzie zaczyna się wolność drugiej osoby.” Powtarzasz stale to samo, zapominając że proza życia pisze jedną inną zasadę: NAJPIERW MATKA POTEM DZIECKO. Postawę taką jak Ty oferujesz miała Irlandia przez ostatnie kilka lat i życie to boleśnie dla kobiety i matki zweryfikowało. Dzisiaj Irlandczycy nie chcą takiego prawa.
Ewo zakładam, że nie jesteś mamą dziecka niepełnosprawnego, zakładam że nie rozumiesz czym jest życie rodzica, który musi płacić i czekać w kolejce by ktokolwiek w układzie systemowym mu pomógł. Stąd bliżej Ci do religijnych wartości, co jest pragmatyczne, ale nie jest rzeczywistą wartością. Bardzo łatwo się ocenia, gdy się jest w innej pozycji, dużo gorzej gdy się ma już “ubrane buty”, których nie da się zdjąć.
Co do roli mężczyzny w tym procesie…cóż pisze o tym wszystkim stale. Dla mnie kobieta jest najważniejsza i jej prawo do wyboru jest krytyczne…gdyż na koniec dnia i to tak większość z mężczyzn ją wykorzysta.
Zamiast rozmawiać o naszych poglądach, które wynikają z wychowania, tradycji, religii, która jest systemm władzy na równi z polityką (nie mylić z systemem wiary) i właśnie systemu wiary w jakim funkcjonujemy, wolałbym przesunąć się do dyskusji na zadany powyżej temat:
CZY PAŃSTWO OGRANICZAJĄC PRAWA OBYWATELSKIE Z JAKIMŚ TAM WZGLĘDÓW, POWINNO RÓWNIEŻ PRZYJĄĆ NA SIEBIE ZOBOWIĄZANIA CZY TEŻ NIE? PRZYPOMNĘ, DZIĘKI AGNIESZCZE, ŻE PAŃSTWO TO SYSTEM ZASAD USTANOWIONYCH DO WSPÓŁZALEŻNOŚCI MIĘDZY JEGO OBYWATELAMI A NIM SAMYM.
Tutaj nie wypowiedziałaś się, co oznacza dla mnie, że na codzień nie masz do czynienia z problemem jaki omawiamy, a to szkoda.

Autor: mgr Ewa Marczak

mgr Ewa Marczak — Fri, 26 Jan 2018 19:38:49 +0000

Cóż, z wieloma zarzutami wobec swoich poglądów się nie zgodzę. Przypominanie, że prawo do życia ma każdy człowiek to nie dogmatyzm. To po prostu prawo człowieka. I nie jest to żadna religijna propaganda. Co do wolności kobiety, to, jak wolność każdego człowieka, kończy się ona tam, gdzie zaczyna się wolność drugiej osoby. Dziecko przed urodzeniem jest już osobą. Proszę też nie sugerować innym, że zrzuciłabym kobietę z Bieguna Południowego, aby nauczyła się jeździć na nartach. Moim zdaniem to właśnie robią ci, którzy straszą kobietę, której dziecko może być chore lub niepełnosprawne, że będzie ono cierpieć, że i tak umrze, a ona nie da sobie rady. Nie tak powinni rozmawiać lekarze z kobieta spodziewającą się dziecka. Powinni obowiązkowo wskazać jej placówki, w których leczy się lub wspiera osoby z daną wadą / chorobą, niepełnosprawnością i dać informacje do organizacji pozarządowych, skupiających rodziców dzieci z takim czy podobnym schorzeniem. I na pewno konieczna jest pomoc psychologa. Poza tym nigdzie nie mówi się o odpowiedzialności ojca dziecka. Co z postawą mężczyzny, który przyczynił się do powołania do życia nowego człowieka? On ma tez obowiązki wobec dziecka. Matka nie ma prawa decydować o zostawieniu przy życiu lub zabiciu dziecka, bo ma ono także ojca.Niestety, wielu mężczyzn albo odchodzi z własnej woli, albo kobiety zabierają im prawo do decydowania o życiu dziecka. Taki mężczyzna, który sam odejdzie, powinien mieć obowiązek dopłacania do leczenia dziecka. Rozwiązania prawne, wspierające życie osoby poważnie i nieuleczalnie chore (jestem jedną z nich), w tym system rent i zasiłków także są potrzebne, podobnie jak podejście systemu służby zdrowia do takich osób.

Autor: Gosia

Gosia — Fri, 26 Jan 2018 12:18:52 +0000

W takim kraju chcialabym zyc. Jarek zbieraj podpisy pod projekt obywatelski.

Autor: Michał N

Michał N — Fri, 26 Jan 2018 09:41:04 +0000

Aż zamarzyłem się że zyje w takim kraju. Dzięki jarek

Autor: Michał N

Michał N — Fri, 26 Jan 2018 09:40:05 +0000

Aż zamażyłem się że zyje w takim kraju. Dzięki jarek