Komentarze do: Najlepszy model wsparcia dziecka z zespołem Downa

Autor: Kolumb

Kolumb — Fri, 29 Jul 2016 21:56:54 +0000

1 i 10 trafiają do mnie najbardziej.

Autor: Pola

Pola — Fri, 29 Jul 2016 13:27:21 +0000

Dziękuję, bardzo trafnie ujęta sytuacja naszych dzieci.
Ja osobiście się zgadzam w 100 % z dziesięcioma punktami gdy ma się młodsze rodzeństwo. Mój synek ma 4 latka, pomiędzy nim a młodszą córką jest 16 miesięcy różnicy i widzę jak codziennie super się bawią. Młodsza gada non stop do niego, włącza go do swoich zabaw. Po prostu taka mała ‘terapeutka’, a braciszek się cieszy. Są bardzo ze sobą związani, prawie jak bliźniacy bo taka jest mała różnica wieku. Oprócz tego jest rehabilitacja, logopeda,kochająca rodzina i super przedszkole.
My mieszkamy ze Włoszech i tutaj dzieci specjalne są posyłane do szkoły razem z dziećmi pełnosprawnymi i ogólnie ludzie są mile usposobieni do osób niepełnosprawnych. Bardzo się bałam takiego wytykania palcem czy dyskryminacji ale na szczęście póki co nic takiego nie ma miejsca a wręcz odwrotnie.
Z dietą też sobie w miarę dobrze radzimy.
Jedyny punkt w którym jeszcze nie wspomagamy to suplementacja, chciałabym bardzo się lepiej doinformować i ją zacząć. Mam nadzieję że uda mi się przeczytać wszystkie artykuły i zrozumieć co podawać i w jakich dawkach… Dziękuję za wszystkie cenne informacje i pozdrawiam

Autor: Magda

Magda — Thu, 28 Jul 2016 16:26:27 +0000

A ja się nie zgadzam z pkt 5. Starsze dzieci są bardziej wyrozumiałe, empatyczne i to najlepiej żeby były tej samej płci. Moja Natalia ma młodszego brata o 2,5 roku. na początku była zazdrość i to jest chyba normalne, potem zabawa , szczerze mówiąc to Natalia “ciągnie ” jego bo jest śmielsza, to ona na placu zabaw pokazuje mu -pytająć dzieci “jak masz na imię” jak się nawiązuje znajomości,a w domu są ciągłe awantury między nimi. Alex nie rozumie dlaczego ciągle gdzieś muszę jechac z Natalią, dlaczego do niej przychodzi pies na dogoterapię, ciągle mi mówi że ją bardziej kocham- Aleks już dawno był uświadomiony że Natalia ma TRisomię 21 ( tak na razie mówimy przy Natali, nie dlatego że sie wstydzimy, ale dlatego -ze jak jakiś “pacan” nazwie ja DOWNEM to ją to może nie obejdzie, jak dojrzalsza to jej powiemy ze to sie nazywa też ZD), i co jakiś czas mu przypominam o tym że pewne zachowania Natalii są wynikiem posiadania dodatkowego chromosomu. Gdyby sytuacja była odwrotna to Aleks byłby starszy, to on byłby bardziej wyrozumiały,dawałby zdrowy przykład ( bo teraz to on bierze zNataliii przykład -nie zawsze taki jak powinien być), przez ta “chwilę” kiedy jeszcze by nie było Natalii miałby mnie dla siebie, a teraz ciągle Natalia na TOPIE- bo do tego lekarza , na ta terapie itp, Natusia ma zaburzone myślenie przyczynowo-skutkowe wiec…. i awantura za awanturą, bo Natalia ma wizję taka zabawy a Aleks inną a NUINI nie da sie czasem wytłumaczyć. a gdyby był starszy a najlepiej jakby był dziewczynką to juz bardziej by rozumiał, zzze moja absorbcja Natalia nie jest spowodowana tym że ja tylko kocham ale tym ze zaszła taka potrzeba. Ja osobiście nie polecam młodszego rodzeństwa, dzieci z ZD są miłe i kochliwe ale też uparte dyktatory i ta druga cecha “rujnuje ” te młodsze , ciągle płaczące ze siostra czy brat nie pozwala im wziąść tego czy tamtego, że one muszą sie dopasować do niepełnosprawnego rodzeństwa ( chociaż ja staram sie byc obiektywna i sprawiedliwa , i zapewniać obojgu wszystkie ppotrzeby- to i tak siłą rzeczy czasu więce poświęcam Natalii) a nie do końca to potrafią zrozumieć. Sorry to właściwie list a nie komentarz :)