<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	
	>
<channel>
	<title>Komentarze do: &#8220;Nigdy nie oceniaj drugiego rodzica dziecka niepełnosprawnego&#8221; Teresa Kaczan i Cora Halder.</title>
	<atom:link href="https://www.zespoldowna.info/nigdy-nie-oceniaj-drugiego-rodzica-dziecka-niepelnosprawnego-teresa-kaczan-i-cora-halder.html/feed" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.zespoldowna.info/nigdy-nie-oceniaj-drugiego-rodzica-dziecka-niepelnosprawnego-teresa-kaczan-i-cora-halder.html</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Wed, 09 Sep 2026 19:46:45 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=4.1.42</generator>
	<item>
		<title>Autor: Asiap</title>
		<link>https://www.zespoldowna.info/nigdy-nie-oceniaj-drugiego-rodzica-dziecka-niepelnosprawnego-teresa-kaczan-i-cora-halder.html#comment-109438</link>
		<dc:creator><![CDATA[Asiap]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 20 Dec 2016 18:11:27 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">https://www.zespoldowna.info/?p=26374#comment-109438</guid>
		<description><![CDATA[W rozmowach z innymi rodzicami nie spotkałam się z ocenianiem innych.
Sama przy swoich dzieciach nauczyłam się pokory.
Wejść &quot;w czyjeś buty&quot;:
Moja Mama została dawno temu na kilka godzin z małym, autystycznym Kamilem, po moim powrocie powiedziała, że wolałaby skopać działkę, to by była mniej zmęczona.
Dzięki mojemu Teściowi mogłam chodzić na rehabilitację i złagodzić bóle pleców, za co jestem mu bardzo wdzięczna. Pierwszego dnia, mimo że darzyłam go pełnym zaufaniem, odezwała się we mnie kwoka i rzuciłam mu wychodząc: Tato, ale (małego) Jasia nie możesz spuścić z oka! Idź, idź, powiedział spokojnie. Po powrocie Teść, spocony, przywitał mnie słowami: ty wiesz? jego nie można na chwilę spuścić z oka!!! (no wykrakałam!)]]></description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>W rozmowach z innymi rodzicami nie spotkałam się z ocenianiem innych.<br />
Sama przy swoich dzieciach nauczyłam się pokory.<br />
Wejść &#8220;w czyjeś buty&#8221;:<br />
Moja Mama została dawno temu na kilka godzin z małym, autystycznym Kamilem, po moim powrocie powiedziała, że wolałaby skopać działkę, to by była mniej zmęczona.<br />
Dzięki mojemu Teściowi mogłam chodzić na rehabilitację i złagodzić bóle pleców, za co jestem mu bardzo wdzięczna. Pierwszego dnia, mimo że darzyłam go pełnym zaufaniem, odezwała się we mnie kwoka i rzuciłam mu wychodząc: Tato, ale (małego) Jasia nie możesz spuścić z oka! Idź, idź, powiedział spokojnie. Po powrocie Teść, spocony, przywitał mnie słowami: ty wiesz? jego nie można na chwilę spuścić z oka!!! (no wykrakałam!)</p>
]]></content:encoded>
	</item>
</channel>
</rss>
