Komentarze do: Okienko? Wrota na świat radości, mój ELIOS!

Autor: Tata Kuby

Tata Kuby — Tue, 01 Mar 2011 09:42:43 +0000

Olimpiady powszechne i dostepne. Do spełnienia tych zasad podstawową rzeczą jest dobra informacja o dostępnych zawodach. Tymczasem większość internetowych stron oddziałów regionalnych to tylko poczta. Nieliczne tylko zamieściły harmonogram zawodów na rok 2011. Nie oznacza to jednak, że można się na nie zgłosić nawet, jeżeli uda się ucelować z dyscypliną. Przeszkodzi rejonizacja. Jeżeli zdażą się zawody w swoim regionie i wybranej dyscyplinie, to należy liczyć się z ograniczeniami w uczestnictwie .
Taka jest organizacja Olimpiad Specjalnych w Polsce. Przyjęta zasada uczestnictwa zawodnika w zawodach raz na dwa lata akceptuje taki stan.

Ilu jest zawodników w Polsce, którzy tak długo oczekują na uczestnictwo w zawodach jak mój syn?
Tato Kuby

Autor: Tato Kuby

Tato Kuby — Fri, 18 Feb 2011 21:23:33 +0000

Ponad 17000 zawodników zarejestrowanych w Stowarzyszeniu Olimpiady Specjalne Polska. Niedawno zamieszczony Harmonogram na rok 2011 przewiduje 5 zawodów i mitingów ogólnopolskich. W tym roku wszystkie w dyscyplinach letnich, w roku 2010 były cztery w dyscyplinach zimowych. Tak naprzemiennie. Organizatorami zawodów są oddziały regionów północnych. Na południu posucha.
Aby dostać się na zawody ogólnopolskie trzeba wygrać zawody regionalne i mieć szczęście w losowaniu. Natomiast w ogromnej większości regionów nie ma dostępnych na stronach internetowych harmonogramów zawodów na rok 2011, więc nie wiadomo, gdzie się zgłosić. Na stronach śląskich jeszcze harmonogram na 2010 rok, zdążono jedynie zamieścić informację przypominającą o 1%.
Gdzie te 17000 sportowców startuje?
Sprawa losowania do zawodów europejskich to nadal temat tabu, chociaż na stronach niemieckich można poznać już reprezentację olimpijczyków niemieckich. Ja czekam na tę informację, aby pojechać z Kubą na losowanie. Ale coś czuję, że długo jeszcze poczekam.

Tato Kuby

Autor: Tato Kuby

Tato Kuby — Sat, 12 Feb 2011 22:26:00 +0000

Są to uroczystości pozostawiające niezapomniane wrażenia, które później powracają do ich uczestników. Są to jednak tylko święta dla niewielkiej grupy zawodników. Dzisiaj, kiedy Kuba tak tęskni za udziałem w zawodach i tak systematycznie trenuje, aby znaleźć się na stadionie, zobaczyć ceremonię i fajerwerki zastanawiam się nad błędami jakie zostały popełnione. Najgorsze jest to, że ludzie organizujący Olimpiady mają pełną świadomość tego, że brakuje zawodów, brakuje treningów, że jest w Polsce wielu niepełnosprawnych zawodników oczekuje na swoją szansę, że w wielu z nich rozbudzono poczucia bycia prawdziwym zawodnikiem i odstawiono ich na margines , a mimo to nie chcą niczego zmieniać. Organizują wielkie imprezy w Polsce i uczestnictwo polskiej reprezentacji na zawody światowe i europejskie, zaniedbując działalność podstawową.
Olimpiady Specjalne są największą na świecie instytucja zajmująca się sportem ludzi niepełnosprawnych intelektualnie. Taką samą rolę powinna spełniać również w Polsce. Wystarczy pooglądać sobie strony Olimpiad w Niemczech, a wnioski,co należy zrobić będą wprost.
Tato Kuby

Autor: trigo

trigo — Fri, 11 Feb 2011 20:41:29 +0000

Ech, ELIOS, ELIOS …. i wspomnienia :)

Autor: trigo

trigo — Fri, 15 Oct 2010 21:19:48 +0000

Jestem pewna, że to co robiłam i robię, jest słuszne, ale nie mam głowy z żelaza by mury nią kruszyć… No i coraz trudniej “olewać” te wszystkie nagonki. Swoją drogą niektórzy z robienia nagonek uczynili chyba sens swojego życia. Mogę tylko współczuć.

Autor: Tato Kuby

Tato Kuby — Tue, 12 Oct 2010 19:50:59 +0000

Oczywiście zapomniałam o starszych córkach. Przepraszm,
Marek

Autor: Tato Kuby

Tato Kuby — Tue, 12 Oct 2010 19:46:29 +0000

Jeżeli człowiek robi coś, co wykracza poza ogólnie przyjęte ramy, lub postępuje niekonwencjonalnie i jeżeli jeszcze odnosi sukcesy w swojej działalności to budzi zazdrość i inne złe uczucia w niedobrych ludziach. Ważne, aby być pewnym w 100 %, że to co robimy jest słuszne i dobre dla naszych i innych dzieci. Natomiast kimś kto uderza w dzieci nie ponoszące najmniejszej winy naprawdę nie warto się przejmować. Po prostu róbmy swoje nie zważając na to, że ktoś coś złego powiedział, czy zwołał nagonkę zamiast poważnie rozmawiać.
Twoja córka i Ty robicie bardzo dużo dla wszystkich ludzi z ZD i ich rodzin
i naprawdę ” budujecie lepszy świat”
Marek

Autor: trigo

trigo — Tue, 12 Oct 2010 10:57:57 +0000

Ten kciuk pokazywał miejsce nr I :-D i teraz tak mi się ten symbol (MAKATON też z niego korzysta!!!) będzie kojarzył!

Co do medali – ja jestem na TAK. W Białymstoku raz w roku są organizowane zawody jakoś to się tak fachowo mówi, Dyrektora SOSW. I tam wszyscy zawodnicy otrzymują medale a nie jakieś tam wstążeczki. I to jest radocha, to widać gołym okiem. Też widziałam, jak zawodniczka z Turcji bodajże, wściekła jak osa, rzuciła tą wstążką w swojego trenera i dała dyla, a trener bidok, coś za nią krzyczał niby uspokajająco. Skoro wszyscy zawodnicy stają na podium, to co szkodzi wprowadzenie jakiegoś wzoru medali, by się różniły od tych podstawowych (złoty, srebrny i brązowy) – niech to nawet będzie krążek z napisem informującym o rodzaju zawodów. Tak, jestem ZA!
Co do dyskwalifikacji, cóż, jeśli powodem jest świadome umieszczenie zawodnika w grupie o niższych kryteriach, to dlaczego za decyzję trenera ma być karany zawodnik własnie? A z Olimpiady przypomina mi się sztafeta i dyskwalifikacja polskiej ekipy, bo zawodnik upuścił przed metą pałeczkę. Upuścił przed metą i to było widoczne, natomiast zawodnik z ekipy “medalowej” też upuścił, ale jakoś to pozostało niezauważone. Widziałam rozgoryczenie naszych zawodników. To jak to? Jedna ekipa dostaje medal za to samo, za co druga zostaje zdyskwalifikowana???
ps
mam problem, dziewczyny maja zaproszenie na 19 października do Zielonych Drzwi, a ja mam tak dość usilnego “zniesławiania” (dotkliwego i czasem bardzo bezwzględnego!!!, współczuję prawdziwym sławom… brrr) mojej rodzinki, zwłaszcza dzieci. Ludzie potrafią być bezmyślnie zawistnie podli. Szkoda mi tylko moich dzieci. Bo ja to już trudno, choć też przykrość mi to sprawia ogromną. Dużo by o tym mówić, ale temat jest nieprzyjemny, to i gadać nie ma o czym.

Autor: Tata Kuby

Tata Kuby — Tue, 12 Oct 2010 07:43:08 +0000

Wszyscy zawodnicy uczestniczący w rywalizacji stają na podium, trzech otrzymuje medele, pozostali wstążeczki. Wstążeczki nie mają zbyt dużego poważania u całkiem sporej części zawodników. Byłem kilkakrotnie świadkiem złego traktowania tych wstążeczek po opuszczeniu podium przez zawodników. Słyszałem też od wielu rodziców propozycje, aby wszyscy zawodnicy otrzymywali medale na przykład od czwartego miejsca inne niż: złoty, srebrny i brązowy. Miejsce medalowe jest tak naprawdę w dużej mierze dziełem przypadku, bo zależy od szczęśliwego losowania i podziału grup po preliminacjach, a praca zawodnika między zawodami nie jest czynnikiem decydującym. Dla zawodnika zdobycie medalu jest zupełnie czym innym, niż otrzymanie wstążaczki.Można tu zaobserwować wcale nie mniejsze emocje, niż u zawodników pełnosprawnych. Zatem moja propozycja – medale dla wszystkich zamiast wstążeczek, Może wtedy wszyscy podniosą swoje kciuki do góry, poczują się zwycięzcami, bo wszyscy są zwycięzcami.
Dyskwalifikacje to oddzielny problem.
Tato Kuby