Skąd ten wielokropek?

Jak myślę o takich sprawach to pojawia mi się w głowie jedno z pierwszych zdań mojej terapeutki, gdy załamana przyszłam do niej 5 tygodni po urodzeniu Olki. Wysłuchała nas, przytuliła i powiedziała “Ależ Wy jesteście pyszni i pewni siebie! Jakim cudem jesteście tak przekonani, że znacie przyszłość?!” Rąbnęło mnie!

Rzeczywiście jest tak, że wydaje nam się, że wiemy co jest dla innych najlepsze, snujemy wizje jak potoczą się ich i nasze losy. Wydaje nam się, że wszystko wiemy i kontrolujemy, a tu ludzie po których spodziewaliśmy się wiele w chwili próby nas zawodzą, a Ci po których spodziewaliśmy się nic rozkwitają w niesłychany sposób. Czasem chyba warto pozwolić życiu się toczyć i z ciekawością czekać na to co za zakrętem.