Komentarze do: “Przesadne zamartwianie się tym, co będzie w przyszłości z dzieckiem nie pomoże dziecku, a nas – rodziców – osłabia.”

Autor: Can

Can — Tue, 20 Dec 2016 10:10:37 +0000

Spokojnie ja tego tak nie odebrałem.

Autor: E.

E. — Tue, 20 Dec 2016 08:20:51 +0000

Jarku, przepraszam za moją ocenę. Przedstawione przez Ciebie tezy wywołały u mnie dużo złości, ocena jednak paść nigdy nie powinna.
Wszystkiego dobrego

Autor: Can

Can — Mon, 19 Dec 2016 22:49:54 +0000

Pozdrowię jak Najstarszego spotkam. Zrobiliśmy wszystko by chwytał życie garściami bez obciążeń braćmi, by nie miał traumy co będzie po rodzicach. Od 4 lat jest gościem na Święta a my zdecydowaliśmy się żyć dla naszych chłopaków tak długo jak to możliwe, szukając wbrew logice dobrego zakończenia bez obciążania tego Najstarszego….według profesora Hedwordsa psychiatry z USA w co drugiej rodzinie takiej jak nasza zdrowe jedyne dziecko popełnia próbę samobójczą do 20 roku życia nie mogąc zaakceptować przyszłości z rodzeństwem niepełnosprawnym bez rodziców.

Autor: E.

E. — Mon, 19 Dec 2016 21:52:43 +0000

Myślę, że w opuszczeniu, milczeniu i cierpieniu umierają ci ze śmiercią nie pogodzeni.
I głęboko wierzę w bezwarunkową miłość rodzicielską co oznacza także pozwolenie na odchodzenie.
Oraz : z perspektywy już bardzo dorosłego rodzeństwa niepełnosprawnego człowieka myślę, że skazuje się nas na bardzo ciężkie wybory, na odrzucenie, cierpienie, rolę “ratownika” etc.
Wszystkiego dobrego dla Twojego najstarszego:)

Autor: Can

Can — Mon, 19 Dec 2016 11:54:43 +0000

Zgadzam się z Tobą, że w układzie idealnym, ktoś kto tak sądzi nie powinien mieć dzieci. Jednak jak wrócisz do historii, do początków ludzkości mechanizm ten jest naszym stałym mechanizmem cywilizacyjnym, czy tego chcemy czy nie. Rodzimy dzieci, by łatwiej się nam umierało,by ktoś po nas przejął naszą pozycję, wiedzę i nasze doświadczenie, tak jesteśmy zaprogramowani. Ci którzy zostają bez dzieci umierają w opuszczeniu i milczeniu, co jest dramatyczne w samotności cierpienia.

Autor: E.

E. — Mon, 19 Dec 2016 09:44:29 +0000

“….a jednak nie zgodzę się z tym, że dziecko jest tylko do kochania. Rodzimy dzieci, by też nam pomogły na starość, jesteśmy zaprogramowanymi egoistami pod tym względem”
“Nasza starość, nasze dzieci…w tej strategii przeżycia musimy szybko zmienić nasz cel. Najlepiej młodsze rodzeństwo, ale to też “kara” dla niego, bo będzie musiało wspierać swoich rodziców w czymś, czego nie musiało chcieć. To jest z jednej strony brutalny egoizm, z drugiej najłatwiejsza droga do przejścia dla rodziców, zrzucić na innych problem”
Ktoś kto tak sądzi nie powinien mieć dzieci.