Komentarze do: Śmierć mojego dziecka jest moim wybawieniem.

Autor: S

Fri, 15 Mar 2019 15:51:45 +0000

I pan nie zaryzykowalby podania i hibitora swojemu dziecku bo uwaza pan ,ze to dla pana ,,misja,,? Przeciez inhibitor poprawni w ZNACznym stopniu ich jakosc zycia i samodzielnosc! To im pomoze! Pisze tu o pomocy wlasnemu dziecku

Autor: Stefan

Stefan — Fri, 15 Mar 2019 14:33:05 +0000

A ja to widzę jednak inaczej. Nie uważam zeby moje dziecko bylo dla mnie wyrokiem. Nigdy nie traktowalem mojego dziecka jako osoby niepełnosprawnej. Kto powiedzial, ze moje dziecko ma być dla nas podpora? To jest raczej jakiś schemat matrixa, w którym źyjemy. Mam jeszcze dwoje sporo starszych dzieci i jakos nie widzę żeby byli dla nas podpora. Owszem CZASEM coś pomogą. Jarku, rzecz w tym zeby znaleźć na to sposob i nie ginac! Tak jak w samolocie – najpierw dorosly sobie zaklada maske tlenowa i dopiero potem dziecku! Dla siebie to Ty jestes najwazniejszy. Koniecznie musisz znalezc ten balans. Ja sie nie zastanawiam kto z nas pierwszy odejdzie. Taka mysl tylko meczy. Zabezpieczyć przyszlość np. finansowo to jedno ale zadręczać sie tą myślą to droga do nikąd. Lekko nie jest, ale skoro Gosia pojawiła sie w naszym życiu to na pewno z jakąś misją. Nic nie dzieje sie przypadkiem. Pamietając o tym, obserwuję ją i wiele sie od niej uczę. Staram sie doceniać tę drogę, ktorą ONA nas prowadzi. Jarku, myślę że gdy zabraknie dziecka to pozostanie juz tylko ogromna pustka. Wtedy okaze sie, ze juz nie potrafimy zyc inaczej. Inaczej, bo słowo “normalnie” nawet nie chce mi przejść przez gardlo. Patrzę na naszych znajomych wiodących takie “normalne” zycie, i mysle jak bardzo jest ubogie. Jak marnują swój czas. Tak samo robiliśmy i my, zanim pojawiła się Gosia! Staram sie tylko znaleźć ten balans, pomiędzy “zajechaniem” samego siebie się, a pracą nad dzieckiem, z dzieckiem i dla dziecka.

Autor: S

Fri, 15 Mar 2019 12:08:48 +0000

Dokladnie. Zycie jest niesprawiedliwe. Nie chce udawac,ze jestem szczesliwa majac dziecko z zd. To nie jest fajne zycie. . Dziecko ma byc dla nas podpora, radoscią,moze i kochamy te dzieci mimo bolu ale co z nami . Szxzesliwa mama to szczesliwe dziecko. Przeciez ja nigdy nie bede szczesliwa.Niech ktos mi powie,jak sie z tym pogodzic….

Autor: basia

basia — Thu, 14 Mar 2019 21:39:16 +0000

Jarek, wypowiedziałeś to, co niejeden, niejedna z nas miała ochotę kiedyś lub w tym momencie powiedzieć. Bywają takie dni, kiedy zmęczenie jest nie do wytrzymania, a brak nadziei na zmianę położenia, bo niby jak, ciśnie na usta takie słowa. Ty odważyłeś się nazwać te uczucia, w dodatku w piękny, poetycki sposób i wypowiedzieć je całemu światu. Współczuję Wam bardzo tego zmęczenia… razy dwa, a może i więcej. Wszystko minie… Polecam Waszą rodzinę w swojej modlitwie.

Autor: S

Thu, 14 Mar 2019 16:35:55 +0000

Jeszcze raz przepraszam ,ze uzylam slowa ,,chamscy,, Chcialam tylko zaznaczyc,ze gdyby wszyscy rodzice chcieli zaryzykowac i podac inhibitor ,ktory ma byc w zasiegu choc w innych krajach to czy nie byloby latwiej? Czy to aby na pewno strach?

Autor: S

Thu, 14 Mar 2019 07:19:47 +0000

Lek- inhibitor ,o ktorych pisze oan Jarek, np inhibitor genu dyrk 1 ,ktory odpowiada za funkcje poznawsze,prace mozgu,pamiec. Nie mowie o suplementach ale o szczepionce bardzo drogiej

Autor: KasJa

KasJa — Thu, 14 Mar 2019 06:52:23 +0000

Nie rozumiem Twojego wpisu, podanie jakiego leku? Co masz na myśli?

Autor: S

Thu, 14 Mar 2019 06:41:21 +0000

Dlatego wy rodzice dzieci ,ktorzy podjelibyscie ryzyko podania leku mowcie o tym glosno! Wyjdzcie z podziemia! Gdzie jest problem!! Co macie do stracenia!? Szukam powodu ,tego prawdziwego,prawdziwej blokady… Moze to …ze drogi lek ,ktory nawet jesli ,,pomogl,,by dziecku to i tak nie zmazalby nazwy ,stygmatu ,,downa,, …moze to jest ten powod