Komentarze do: Szkoła dla dzieci z zespołem Downa, czyli jednak o szkole specjalnej

Autor: agnes

agnes — Fri, 16 Oct 2015 11:08:54 +0000

Mój kochany ZD skończył 9 lat i od zerówki jest w szkole specjalnej,wcześniej była w zwykłym przedszkolu.Obserwując przez lata zwykłe szkoły(mam starsze dzieci)doszłam do takich samych wniosków jak Jarek,ale cały czas biłam się z myślami gdzie posłać córkę,tym bardziej że mogła mieć orzeczenie lekkie lub umiarkowane.W badaniach wyszła dokładnie na granicy między dwoma stopniami niepełnosprawności.Wybrałam szkołę specjalną,uznałam że tam będzie miała lepszą opiekę,bardziej dostosowaną do jej potrzeb.W tej chwili jest w drugiej klasie(szkoła wydłuża etapy edukacyjne),zacznie przerabiać program na poziomie pierwszej klasy.Doskonale integruje się w szkole,motoryka rąk się poprawiła,chociaż ciągle się nie zdecydowała czy jest prawo czy leworęczna,w mowie też są postępy,cały czas małymi krokami do przodu.Zgadzam się z tym,że jest potrzebne jeszcze większe wsparcie dla szkół specjalnych i zmiana odbioru tych szkół przez społeczeństwo .To nie są tylko “przechowalnie”,jak myślą niektórzy,tam nauczyciele wykonują naprawdę ogromną pracę z naszymi dziećmi.

Autor: tduuuihb

tduuuihb — Sun, 25 Sep 2011 18:55:46 +0000

I80T80 bputiiahnjpz

Autor: basia

basia — Fri, 26 Nov 2010 19:04:57 +0000

Już niebawem my też staniemy przed tym dylematem. U nas mam do wyboru albo szkołę integracyjną, albo szkołę specjalną. Odległość nie ma znaczenia, ale jestem pełna obaw, o to czy dziecko poradzi sobie wśród zdrowych, nastawionych na sukces od najmłodszych lat, dzieci. W zasadzie w 90% jestem już zdecydowana na szkołę specjalną, ale zawsze gdzieś te 10% niepewności spędza mi sen z oczu. Dlatego z zainteresowaniem czytam i słucham wszystkich podpowiedzi rodziców, którzy już przez to przeszli, przechodzą, albo będą przechodzić.
Z głosów, które najczęściej słyszę na ten temat, wypływa podobna refleksja do Twojej, Jarku. Szkoła specjalna, tak… gdyby jeszcze trochę udało się zmienić jej odbiór społeczny, by służyła rzeczywiście dzieciom z problemami wynikającymi z niepełnosprawności, a nie była przytułkiem dla rozmaitych patologii.

Autor: jarek

jarek — Fri, 26 Nov 2010 13:06:12 +0000

Myślimy tak samo i to jest najfajniejsze :) ale też co jest istotne wymieniamy poglądy. We Wrocławiu realizujemy projekt, który nie wpisuje się w ramy dzisiejszego podejścia do edukacji dzieci z ZD. Jest szansa na ustanowienie jakiegoś wzorca, który będzie brał pod uwagę budżet, wymogi wszystkich i dobro nauczyciela i jego ucznia. Chciałbym być świadkiem, by w trudnej i skomplikowanej rzeczywistości edukacyjnej naszego kraju pojawiały się osoby takie Ania z ZD, która zdała maturę w szkolę masowej! Chciałbym aby nie była jedyna…więc każda podpowiedź będzie bardzo cenna.
Z drugiej strony uczęsczając do szkoły specjalnej z moim autystą, wspaniałej szkoły, gdyby udało się jeszcze ją wzmocnić…cóż byłbym szczęśliwy.

Autor: Tata Kuby

Tata Kuby — Fri, 26 Nov 2010 12:39:16 +0000

Czyli szkoła specjalna i szkoła masowa,dla dzieci z ZD. Szkoła specjalna realizająca edukaję, lub przygotowanie do życia w zależności od możliwości ucznia. Szkoła masowa to szkoła zatrudniająca uniwersalnych nauczycieli o przygotowaniu również specjalnym, lub nauczycieli wzajemnie uzupełniajacych swoje umiejętności.
To chyba najlepszy model edukacji.
Moje przemyślenia w tej sprawie są podobne, jeżeli nie identyczne.
Natomiast zastanawiam się nad problememi uczniów, którzy rozpoczynają edukację w szkole masowej i potem w trakcie nauki różnice pomiędzy uczniami się powiększają. Stają się oni tymi zawsze ostatnimi. Czy nie staną się i tak grupą wyizolowaną?
Natomiast w szkołach specjalnych uważam za konieczne postawienie celu, którym będzie przygotowanie ludzi do wykonywania zawodu, wykształcenia współpracy szkół i zakładów pracy chrononej, oraz dążenia do organizacji życia po ukończeniu szkoły.
Marek-tato Kuby

Autor: Monika

Monika — Fri, 26 Nov 2010 12:18:25 +0000

Z tematem wyboru szkoły zmierzam się po raz drugi. Majka w tym roku szkolnym kończy 3 klasę w szkole masowej wiec pierwszy etap edukacyjny będzie za nami. Nie mamy za wielkiego wyboru. Nadal masowa lub specjalna, która jest świetnie wyposażona z wykwalifikowana kadra,lecz aby przyjąć Majkę musiałybyśmy zmienić orzeczenie z lekkiego na umiarkowane, a po zakończeniu jej prawo przewiduje jedynie warsztaty terapii zajęciowej. A jeśli możliwości Majki pozwoliłyby na dalsza edukacje? Będzie żal. Z kolei masowa nie chce słyszeć o asystencie dla Majki, nie ma żadnej współpracy z rodzicem, po prostu nie ma chęci. Mam nadzieje ze uda mi się podjąć tą najwłaściwsza decyzje, która pozwoli Majce na najlepsze wykorzystanie swojego potencjału.