Komentarze do: Szkoła w domu. Dobrze czy źle dla naszych dzieci z ZD?

Autor: gosia

gosia — Thu, 14 Jan 2016 15:29:37 +0000

I ja również przytoczę, moim zdaniem, ważny fragment tego wywiadu “”Warto podkreślić, że ten proces integracji zależy w dużej mierze od samych osób z niepełnosprawnością(…)powinno się przekonywać osoby z niepełnosprawnością, że ich bariery są w głowie i można je stamtąd wyrzucić.” Ja bym dodała, że to samo dotyczy rodziców dzieci niepełnosprawnych i osób pełnosprawnych w ogóle.

Autor: gosia

gosia — Thu, 14 Jan 2016 15:17:24 +0000

Wiesz, co czytałam ten artykuł chyba ze 3 razy i dopiero jak przeczytałam ten fragment w Twoim komentarzu zrozumiałam, że w słowach “grupa kalek” chodzi o kaleki, anie o kalki (choć mi sie to wydawało dziwne). Ale to dobrze, bo to chyba świadczy o tym, że nie umiem myśleć o dzieciach niepełnosprawnych jako o kalekach :)

Autor: Can

Can — Thu, 14 Jan 2016 11:05:03 +0000

Bardzo dobry artykuł. Dziękuję Gosia. Pozwolę sobie zostawić w tym komentarzu cytat z niego:”Podstawą jest integracja dzieci z niepełnosprawnością z dziećmi pełnosprawnymi. Chodzi o to, by przebywały one ze sobą razem. Najgorzej jest, jeżeli dzieci z niepełnosprawnością trafiają do osobnych grup, o których mówi się czasem, że to „grupa kalek”. W każdej klasie powinna być co najmniej jedna osoba z niepełnosprawnością. Owszem, na początku może to wyglądać tak, że pozostali uczniowie opiekują się nią i traktują może nawet jako klasową maskotkę, ale z czasem i oni przekonają się, że ich koledzy z niepełnosprawnością mogą być fajnymi kolegami i dobrymi uczniami. Osoby z niepełnosprawnością powinny być wtapiane w społeczeństwo. Zamiast zakładów pracy chronionej, gdzie koło siebie siedzą sami pracownicy z niepełnosprawnością, powinno się wspierać równość na rynku pracy. Tak, by pełnosprawny pracownik również dostrzegł w swoim np. niewidomym koledze nie kogoś, komu trzeba pomagać, ale partnera i dobrego współpracownika.”

Autor: gosia

gosia — Thu, 14 Jan 2016 10:20:04 +0000

Jarku, absolutnie się z Tobą zgadzam, tak jak zgadzam się z Tobą co do tego, że w przypadku naszych dzieci edukacja jest wtórna w stosunku do ich socjalizacji. Nasze dzieci nie potrafią sobie samodzielnie znaleźć środowiska rówieśniczego, które byłoby dla nich właściwą grupą odniesienia, zwłaszcza takiego, które dawałoby im prawidłowe wzorce zachowań społecznych. Dlatego warto stwarzać im okazje i organizować odpowiednią przestrzeń do takich doświadczeń.
A swoją drogą polecam wywiad z prof. Vetulanim (neurobiologiem) o zaletach integracji http://niepelnosprawni.pl/ledge/x/304036