Komentarze do: To mój ostatni komentarz do tekstu Państwa Suchcickich.

Autor: Ewa Tina

Ewa Tina — Fri, 20 Apr 2018 11:16:37 +0000

Panie Jarku,
Pan i Pan Suchciński to dwa różne Światy. I to w znaczeniu między planetarnym. Pana nie znam osobiście ale pana Suchcińskiego tak. Miałam stresującą przyjemnośc byc na turnusie rehabilitacyjnym z Bardziej Kochanymi. Raz i nigdy więcej. Dlaczego? Podczas wieczornych rozmów rodziców na tematy nas dotyczące byłam dołowana ogólnym przesłaniem “nasze dzieci nic w życiu nie osiągną, lekarzami i prawnikami nie zostaną”. Przestałam na nie chodzic po 4 spotkaniach. Wolałam książkę czytac przed snem. A ponieważ sama nic w życiu nie osiągnęłam zgodnie z ww definicją uznałam, że nie mamy punktów stycznych z Bardziej Kochanymi.

Autor: Can

Can — Tue, 20 Mar 2018 10:53:20 +0000

Z Polakami nastawionymi na konsumizm życia, negującymi wartości akceptujące drugiego człowieka, bo liczę się tylko JA.

Autor: tak

tak — Tue, 20 Mar 2018 09:43:07 +0000

““małym”, egoistycznym Polakiem, korzystającym z życia” czy ma pan problem z narodowością, czy poglądami ?

Autor: Can

Can — Tue, 20 Mar 2018 08:36:40 +0000

http://www.zespoldowna.info/szczerze-mowiac-nie-bardzo-wiem-dlaczego-was-tak-wzburza-ten-wywiad.html

Autor: Ela

Ela — Tue, 20 Mar 2018 00:42:51 +0000

Ogranął mnie ogromny smutek, zawstydzenie i poczucie winy… Gdyż to my wszyscy, a zwłaszcza tzw. “normalni” i rodzice “zdrowych” dzieci jesteśmy odpowiedzialni za to rozgoryczenie i poczucie izolacji. A także relanej izolacji osób, które “nie mają co zoferować innym”. Nalezy z kolei spytać, co ci “lepsi” mają do zaoferowania osobom z “innością” genetyczną? Nie trzeba mieć zespołu Downa, by doznać odrzucenia, gdy staniemy się klopotliwi i nieprzydatni. W “domach starców” są też osoby “poprawne” genetycznie, albo z inną nieprawidłowścią,która niespodziewanie odbiera im pamięć i umysł.

Autor: ssobie

ssobie — Mon, 19 Mar 2018 19:55:55 +0000

A ja trochę pod prąd tutaj:

Szczerze mówiąc nie bardzo wiem, dlaczego Was tak wzburza ten wywiad. Facet powiedział jak jest tak naprawdę w naszym społeczeństwie,systemie edukacyjnym, rynku pracy. I przedstawił swój punkt widzenia po 30 latach zajmowania się dzieckiem niepełnosprawnym.

Autor: Marta

Marta — Mon, 19 Mar 2018 19:55:20 +0000

Dziekuję za te słowa, bo już zaczęłam myśleć po co to wszystko skoro I tak będzie źle…. jestem w szoku , jak ludzie tworzący Stowatzyszenie mogą się tak wypowiadać, szok dla mnie nie pojęte. A hasło tak lekko rzucane “downy” brzmi okropnie , w dodatku mówiąc o swoim dziecku,sorry ale to chore. Przy okazji trzeba mieć tupet, żeby powiedzieć, tak jak w wywiadzie, ze on nie pomylilby sie ogladajac USG płodu. Brawo Panie Wszechwiedzący… Diametralnie zmieniłam zdanie po tym artykule.
Pozdrawiam.

Autor: beata

beata — Mon, 19 Mar 2018 17:53:13 +0000

Czytając dzisiaj wywiad z p.Suchcickim poczułam złość, smutek .Ale mam mocne przekonanie sensowności walki , rehabilitacji, suplementacji.Znam rodzinę , która była na turnusie ze swoim dzieckiem z tą fundacją.Dziecko miało wówczas chyba około roku.Rodzice otrzymali komunikat , że nic nie zmienią, że ich dziecko kiedyś zacznie mówić chodzić.Nie walczyli, teraz jest im co raz trudniej, bo nie da się nadrobić kliku lat nic nie robienia .Dziś mówią , że niestety spotkali nieodpowiednich ludzi na swojej drodze.Moja córka ładnie
mówi, zaczyna czytać ma 6 lat,jest bardzo samodzielna, szybko zaczęła chodzić .Ale intensywna rehabilitacja, suplementacja , praca w domu i zwykła miłość dały efekty i wszystko to jest bardzo ważne.A w przyszłości dzięki temu , mam nadzieję będzie bardziej samodzielna.Dzięki Jarku za to co robisz.

Autor: Paula

Paula — Mon, 19 Mar 2018 09:15:53 +0000

Przeczytałam ten artykuł wczoraj i pomyślałam… czy ja jestem aż tak naiwna, że wierzę i walczę o moje dziecko, czy jestem aż tak głupia myśląc z nadzieją o jej dobrej przyszłości. Przecież ten człowiek ma taką wiedzę, takie doświadczenie, tyle lat za sobą… Niemalże jak wyrocznia, która mówi, jak ma być. Uderzył mnie bardzo ten tekst, mnie matkę dziecka z zespołem Downa, podłamał na chwilę nadzieje, na których zdarza się opierać swoje działania. Nie tknął mojej rodzicielskiej miłości. Nie chcę nawet myśleć na co przyzwolenie dał społeczeństwu… Milowy krok wstecz :-(. Ogromna krzywda dla dzieci i dorosłych z zespołem Downa, dla ich rodzin i dla naszego społeczeństwa.

Autor: Natalia

Natalia — Mon, 19 Mar 2018 09:08:40 +0000

Panie Jarku… warto było… te wszystkie lata Pana troski, zaangażowania i oddania idei… warto było i nadal warto!!! Dziękuję :-)

Autor: Piotr II

Piotr II — Mon, 19 Mar 2018 08:35:22 +0000

Jarku, każdy niech podąża swoją drogą ale faktycznie niektórzy mogliby ugryźć się czasem w język….
Wielu z nas działa lokalnie, nawet w gronie własnej rodziny czy znajomych aby oswoić “zdrowych” ludzi z zespołem Downa i pokazać, że nasze “dzieci” wcale nie są gorsze i mogą być szczęśliwym uczestnikiem imprez, zabaw, spotkań, wycieczek, etc.

Zazwyczaj nic mnie nie rusza ale po lekturze tego artykułu poczułem ogromne zaskoczenie, że mówi to człowiek ze stowarzyszenia nazwanego “Bardziej kochani”. Chyba nie przez niego.