Komentarze do: “Twoje dziecko ma zespół Downa” – jak to powiedzieć?

Autor: Agga

Agga — Mon, 15 Jun 2020 06:43:44 +0000

Szanując ciężke wspomnienia oraz skutki fatalnego zachowania personelu dla późniejszego życia rodzicow i dzieci po źle przekazanej diagnozie muszę się podzielić moim doświadczeniem. Opieka jaką uzyskaliśmy w szpitalu Ujastek w Krakowie był niezwykła. Dowiedzieliśmy się 24 godziny po porodzie. Co było dla mnie najważniejsze to atmosfera radości. Prawie nikt się nie smucił, szanowno nasze łzy, ale zawsze był uśmiech, podkreślenie z czym Ola sobie dobrze radzi, co jest ok, wszystkie badania w kontakcie z dzieckiem z uśmiechem (poza pobieraniem krwi, ale tu się nie da być miłym). Ogromny szacunek dla nas i tego co możemy, a co jest dla nas za trudne. Zawsze gotowosc, bez oceniania, by zabrać Olę pod opiekę gdy potrzebowaliśmy się wypłakać. Lekarstwem dla nas był UŚMIECH lekarza i zwykły ton, jakby mówił o jakimś małym kłopocie. Ot, tak jest i tyle, cieszymy się że serce zdrowe, że je sama, że jest po prostu zdrowa, że za dwa dni idziecie do domu. Z tym, że ten lekarz spędził kilka lat w hospicjum dla dzieci i jego perspektywa, chyba na zawsze, zmieniła nasze podejście i pozwoliła nam się cieszyć tym co jest.

Autor: Stefan

Stefan — Wed, 10 Jun 2020 22:02:55 +0000

Nie bede dolewał oliwy do ognia, chociaz chciałoby sie podpalić ten farmaceutyczny “dom”. Tylko sarkastycznie zażartuję: “lekarze…, lekarze…” Pożal się Boże :-(

Autor: Daria

Daria — Tue, 09 Jun 2020 17:14:39 +0000

Mam straszny żal do lekarzy i położnej…
Można było inaczej, dlaczego nie pozwolili mi cieszyć się chwilą narodzin ;( boli,bardzo boli… Także byłam sama, jak nikt Ciebie rozumiem. Uważam, że zrobili mi bardzo dużą krzywdę

Autor: Jola

Jola — Tue, 09 Jun 2020 15:47:25 +0000

Daria, u nas tak samo. Rodziłam sama, poród ekspresowy, cudowny, mistyczny, taki, jakiego sobie życzyłam, o jakim marzyłam. Jest moja kochana córeczka na świecie i… zamiast wziąć ją w ramiona, przytulić zaczyba się rwetes… lekarze, położne… coś szepczą, zabierają dziecko. Nikt ze mną nie rozmawia, nie wiem, co się dzieje. Mąż przyjeżdża po 15 minutach. Jest 2 w nocy. Mi nikt nic nie mówi poza tym, że słaba saturacja. Męża wysłałam do dziecka, ja jeszcze nie mogłam wstać. Wrócił starszy o 30 lat, trupioblady… Powiedziała mu lekarka, jakaś młodziutka. W zasadzie pod nosem sobie coś mówiła. Na sali przy inkubatorze. Nie poprosiła go do gabinetu, nie pozwoliła by usiadł, powiedziała tylko: podejrzewamy zespół downa. I uciekła. Nie miał szans zadać pytania, zrozumieć o co właściwie chodzi. Przyszedł do mnie i przekazał mi wiadomość. Plakalismy oboje… Nie tak należy przekazywać takie informacje, nie tak!
Myślę, że to ważny temat.

Autor: Daria

Daria — Tue, 09 Jun 2020 08:36:49 +0000

Ja dowiedziałam się na sali porodowej, od razu po porodzie…nikomu tego nie życzę. Zabrali dziecko, położna powiedziała: ” przykro mi córka ma zespół Downa, tak podejrzewam” i wyszła z dzieckiem, nawet jej nie zobaczyłam….do końca życia tego nie zapomnę, słowa po 3 latach nadal słyszę w głowie…tak się nie robi, dla mnie w tamtej chwili świat Się zawalił nie wspomnę o wyczerpaniu fizycznym, do tego doszło od razu obciążenie psychiczne