Komentarze do: Uczmy tolerancji cały rok

Autor: Michał Nocuń

Michał Nocuń — Fri, 20 May 2016 09:18:51 +0000

Chciałbym aby w Polsce dzieci z wadami wrodzonymi w tym nasze miały przyznawane orzeczenie do 16-go roku życia na podstawie zaświadczenia badania genetycznego bez tego zbędnego cyrku (komisje ds orzekania niepełnosprawności)jakie Państwo Polskie nam funduje, dlatego wraz z żona wystąpiłem na drogę sądową aby zaskarżyć wydane orzeczenie.Wszystkie paragrafy są po naszej stronie. Dokładnie przeczytane i przeanalizowane przez nas.Najgorsze jest to że lekarz sądowy (nie przeczytał odwołania nie zaznajomił się z aktami sprawy) powiedział że jesteśmy drudzy co starają się o to w ciągu 40 letniej pracy i że on przychyla się do opinii Wojewódzkiego Zespołu ds Orzekania bo były przypadki że dzieci są zaniedbywane a pieniądze są wyłudzane przez rodziców. Poczułem się jak patologia. Widocznie dzieci z wadami genetycznymi w opinii tego lekarza rodzą się tylko w patologicznych rodzinach. Niestety ale większość społeczeństwa Polskiego tak myśli że to się mogło przydarzyć sprzątaczce, sprzedawczyni w biedronce itd. Oczywiście nie chcę tutaj pomniejszać zawodów jakie wymieniłem ale chcę pokazać że nasze społeczeństwo tak dzieli ludzi. Czy z mojego odwołania coś wyjdzie nie wiem. Na pewno napiszę. Jak na razie widzę że nikt z Urzędników Państwowych nie przeczytał mojego odwołania i próbują naciągać ustawę pod siebie. Czy warto o to walczyć? nie wiem. Robię to chyba tylko po to aby pokazać ludziom wydającym te orzeczenia bezsens tego co robią. Mam oczywiście nadzieje, że coś się przełamie i ludzie którzy za parę lat będą w podobnym szoku po narodzinach swojego dziecka będą mogli zacząć działać pełną parą w rehabilitacji swoich dzieci a nie latać na komisje które są dodatkowym obciążeniem dla nich.

Autor: Michał

Michał — Fri, 20 May 2016 08:50:25 +0000

Koszulki są fajne, na początku myślałem, że będzie to kolejna tandetna koszulka, czarno biała których w Polsce nie brakuje i tandetny tekst ale dobranie tonacji kolorów, wielkości liter i czcionki robi wielką różnicę i tekst też dający do myślenia.

Autor: magda

magda — Wed, 18 May 2016 19:13:44 +0000

Ja właśnie tak próbuję robić :-) robiłam pogadanki w przedszkolu i w szkole u swoich dzieci w kilku klasach. Opowiadałam jako mama. Pokazywałam filmiki, teledyski , śpiewałam swoją piosenkę, zadawałam pytania, prowokowałam do dyskusji… widzę że to działa nie tylko na dzieci ale i na nauczycieli. I takie codzienne życie i rozmowy wokoło oswajamy ludzi z tematem. Sami się już oswoiliśmy choć każdego dnia przychodzą nowe wyzwania

Autor: gosia

gosia — Wed, 18 May 2016 19:06:17 +0000

Zgadzam się Jarku z Tobą w 100 %. A propos Buddy walk, to dostaliśmy z Alabamy takie koszulki http://www.photoblog.pl/projektdown/173890585/keep-calm.html pół stowarzyszenia w nich chodzi. Zresztą przełamywanie stereotypów związanych z ZD to jeden z priorytetów u nas w stowarzyszeniu. Ostatnio ciągle jeździmy po różnych szkołach na warsztaty przygotowujące do kontaktu z naszymi dziećmi, szkolimy studentów psychologii zmieniając ich podejście do ZD. A teraz kończymy w jednej z podstawówek projekt integracyjny na warsztaty fotograficzno-plastyczne. Miny dzieci biorących udział w projekcie, które spotkały na żywo dzieci z naszej książeczki “Każdy ma coś…”- bezcenne. W tych wszystkich działaniach, zwłaszcza wśród dzieci , nie chodzi od razu o zawieranie jakichś bliższych relacji lecz o tworzenie dobrych konotacji związanych z ZD, które staną się podwaliną do budowania przyjaznej i życzliwej atmosfery, a tym samym przestrzeni do działania.