Czytałem tego newsa i byłem zafascynowany nim!

Zaskoczyło mnie to troszeczkę. Riko nie jest znana poza Japonią. Jak napisał mi mój przyjaciel Eiichi, Riko ma niezwykły talent malarski i wykorzystuje to przygotowując świetne kartki pocztowe, które są popularne w Japonii…choć na odrobinę inny sposób niż w Polsce.

Mnie to cieszy. Ten trend “oświeca” wszystkich ludzi, kreuje pozytywny wizerunek i przedstawia nową rzeczywistość. Oswojenie, zrozumienie to pierwszy krok do powszechnej akceptacji…i tak mogę pisać bez końca. Więc niech będzie jak najwięcej modelek i modeli z ZD na całym świecie!

Ellie Stafford ma 2 lata i już została dzięki rodzicom modelką. Popatrzcie jak fajnie się prezentuje.

Dla tych, którzy nie mieli okazji przeczytać, link do artykułu o Piotrze, synu Gromosława Czempińskiego.

Z okazji Buddy Walk porusza się temat: dlaczego osoby z zespołem Downa nie mogą mieć tego szczęścia by móc wybrać swojego partnera na całe życie?

Ten pierwszy z ZD jest z Wenezueli. Ten drugi z Chin. Są niesamowicie czytelni w swoich ruchach i pełni euforii. Mi się podobają, jak to robią.

Kleenex to producent chusteczek chociażby. Od 1 października w USA można oglądać reklamę produktów Kleenexa pt.: “Najlepszy przyjaciel dziewczyny!”. Tą dziewczyna jest Andi z ZD. Jej najlepszy przyjaciel to Barley. popatrzcie sami

Projekt wpisuje się w modę. Pokazywania prawdziwego, swojego ciała po porodzie. Tym razem, także z dziećmi z zespołem Downa.

Tima ma 9 lat. Jest taka sama ale inna. Chce usłyszeć TAK, od Was wszystkich by móc być razem z Wami.

Przeglądałem informacje dotyczące Buddy Walk w USA i oczywiście znalazłem kolejną modelkę z ZD.

Na pytanie jak się czuję będąc ojcem dziecka niepełnosprawnego, nigdy nie mogłem znaleźć pełnej odpowiedzi. Takiej, która by mnie usatysfakcjonowała. Od niedawna już wiem, jak mam to opisywać.

Dr. Karen Gaffney jest osobą z zespołem Downa. Jest multimedalistką w pływaniu długodystansowym. Jest też propagatorką integracji osób z zespołem Downa.

Tak jak modeling, tak pokazywanie zdjęć dzieci z ZD jest co raz bardziej popularne. W Polsce ostatnio odbyła się nawet wystawa takich zdjęć. Dziś przedstawiam mamę, Brytyjkę, która polubiła robić zdjęcia dzieci z zespołem Downa.

“Nie da się”, “Nie ma szans” to są wyrażenia, które cechują rodziców dzieci niepełnosprawnych. Gdy z nimi rozmawiam zdaję sobie sprawę, jak oni i ja też jesteśmy zaprogramowani na NIE. Na gorycz, na smutek, na złą śmierć.

To jest niezwykłe mieć odwagę mówić o swojej inności. Paul ma zespół Downa, przyznaje że jest gejem i mówi, że uprzedzenia są czymś najgorszym. Nie boi się etykiet, ale jest przeciwny używania słowa NIEDOROZWINIĘTY (RETARDED) w kierunku osób niepełnosprawnych, w takim samy stopniu jak w stosunku do osób homoseksualnych.

Tacierzyństwo, a niepełnosprawność dziecka. SUPEROJCOWIE.

Historia zaczyna się w ten sposób: 21 letnia dziewczyna z zespołem Downa Emma, dzięki swojej mamie założyła firmę. Nie umie czytać, nie umie pisać, niedosłyszy, a jednak ma pracę, która ją bawi, daje satysfakcję.

Dziękuję Marcie za ten film. On chyba najlepiej oddaje moje uczucia, jakie mam teraz.

Ja nie lubię tatuaży, ale ten program pokazujący tatuaże zrobione dla osób z zespołem Downa przykuł moja uwagę.