Zachęcam wszystkich do śledzenie wędrówki Josha i jego ojca. Mają już za sobą blisko 2/3 całej trasy.

Szczerze mówiąc myślałem, że będzie to film z muzyką, albo filmem. Rzeczywistość okazała się prostsza. Hitem jest film z pierwszego, publicznego spotkania rodziców dzieci z zespołem Downa, którym towarzyszyli różni ważni ludzie.

Ciekaw jestem Waszego zdania. Ja bardzo dziękuję, że ten film dostałem.

Choć powinien napisać tutaj o wspaniałym otwarciu jakie szykuje się na tegorocznych Olimpiadach, to zwrócę uwagę na to:
ceremonia otwarcia będzie wzbogacona o taniec w wykonaniu zespołu składającego się z osób z ZD. Będzie tak po raz pierwszy.

Cieszę się jak małe dziecko: POLECAM knajpkę w Poznaniu przy ulicy Nowowiejskiej. Jak tam trafić i dlaczego polecam DOBRĄ KAWIARNIĘ? Cóż nie jesteśmy gorsi od Turcji, czy Holandii, czy Stanów!

Oglądając tą relację jestem pod dużym wrażeniem, jak świetnie się spełnia się Nate  z zespołem Downa na farmie. Zawsze byłem zwolennikiem, tego że natura, praca na farmie może dać bardzo dużo radości i pomóc w odzyskaniu wielu sprawności. Tutaj znajdujemy tylko potwierdzenie tego faktu. Polecam.

Muszę o tym jeszcze raz napisać, gdyż w każdej telewizji w USA i teraz w UK tylko o tym się mówi. Wracam zatem do tego: “Wszystko jest możliwe!”

Dlaczego mam udawać, że jest dobrze, gdy mój syn mnie tłucze. Jest niepełnosprawnym autystą, ma 20 lat. Wciąż jest moim synem. Nie jestem szczęśliwy.

W Stanach jak czyta się artykuły prasowe dotyczące niepełnosprawności dziecka to najczęściej mamy do czynienia z “darem bożym”. “Mam dziecko niepełnosprawne, więc jestem szczęśliwy.” W trakcie tego weekendu zadałem zatem pytanie o szczęście w rodzinie 23 znajomym rodzinom z: Arabii Saudyjskiej, Afganistanu, Australii, Boliwii, Brazylii, Chile, Francji, Hiszpanii, Niemiec, USA, Wielkiej Brytanii i Polski.

Lubicie to: osoby niezależne, odnoszące sukces. Laura Green odnosi sukces.

Dzięki czujności Kobasa nie można przejść obok czego normalnego. Są ludzie, którzy nie muszą mówić, że ZD jest czymś innym…

A zaczęło się się tak. W 2013 roku księżna i książę Cambridge wybrali obraz Tazi Fawley, malarki z zespołem Downa…

16 km dziennie przez 32 dni. Jest to cel chłopaka z zespołem Downa. I to robimy na mnie duże wrażenie.

Dostałem ten link od kolegi zajmującego się filmami dokumentalnymi. Napisał: “Jarek w Irlandii ten film skupia uwagę, popatrz!”.

To wszystko nie jest takie proste, tak samo jak tytuł tego wpisu. Jedno jest proste: RYAN JEST MARZYCIELEM I Z PEWNOŚCIA GWIAZDĄ dzięki muzykom z zespołu DARE TO BE DREAMERS, czyli Odważyć się być Marzycielem.

Czytałem to pierwsze zdanie kilkukrotnie. jednak jest wśród nas osoba z zespołem Downa, która zna więcej niż 1 język…ba świetnie maluje, ma własne wystawy i porównuje się ją do Moneta.

Czytam co raz częściej internetowe wydanie west-info.eu . To tam znajduję wiele ciekawych europejskich inicjatyw, tak jak i tą. Dla mnie to pierwszy taki hotel.

Inspiracja była niesamowita jak się okazuje. “Cała Ja” zaśpiewana przez Madison zrobiła to co dawno się nikomu nie udało. O zespole Downie i tym co można zrobić mając zespół Downa mówi się na całym globie od Rosji przez Afrykę, Azję do Ameryki.

Dziękuję Małgosi za informację o tym wydarzeniu. Jak się okazuje można było w Bydgoszczy nagrać płytę z 14 utworami i w ten sposób zebrać pieniądze. Polecam Wam wszystkim to wydarzenie i zachęcam do kupowania płyty.

Zlatan do mnie jakoś trafił i jest hitem. Popatrzcie na niego!