Artykuły oznaczone jako 'Magura Witowska'

“Gdzie w Tatrach iść na pierwsze wycieczki?”

Chyba to już kiedyś pisałem, ale powtórzę się. Dla mnie topem pierwszych wycieczek w Tatry jest Magura Witowska tuż obok Witowa. Można na nią wejść w różny sposób, ale nie jest to cało dzienna wycieczka. Są góry, ale są widoki. Można zapatrzeć się na Tatry podczas większości tego przejścia.
https://www.zespoldowna.info/magura-witowska-przez-witowski-przyslop.html
Numerem dwa będzie Gęsia Szyja. To co […]

Na Gubałówkę przez Butorowy Wierch.

Kolejny dzień w poszukiwaniu piękna i czegoś nieznanego pchnął nas w miejsca…gdzie jest zazwyczaj więcej ludzi niż “gór”. My tam nigdy przez te wszystkie lata w Tatrach nie byliśmy. Tak, wiedzieliśmy, że zdobywając te dwa punkty będziemy mieć 870 szczytów zdobytych.
Dlaczego tam szliśmy? Szukaliśmy piękna gór patrząc na nie z innej perspektywy. Magura, Łapszanka, Palenica […]

Magura Witowska przez Witowski Przysłop

Znaleźć zimę nie jest łatwo w grudniu :). W końcu wszędzie szaruga. My mamy szczęście i jak zwykle, znajdujemy słońce i tym razem z zimą, nawet -10C mrozu z fajnym śniegiem.

Powiem więcej, mówią że w Tatrach dużo turystów, a my jak nigdy, sami prawie na pustej drodze, z pięknie prezentującymi się Czerwonymi Wierchami. Właśnie pustki. […]

38 szczytów do NOWEJ Korony Polskich Gór

Janka nie ma, więc jest czas by przemyśleć co dalej. Nie ma tak, że nie ma co zdobywać, tylko pytanie co wybrać. Tym razem pomocą okazała się nowa regionalizacja fizycznogeograficzna Polski opublikowana przez naukowców w 2018 roku. Na jej bazie powstają nowe opracowania i my trafiliśmy na jedno z nich, które pokazało nam nasze polskie […]

Dolina Juraniowa

Na końcu Tatr Zachodnich, na Orawie jest Oravica. Tam nas jeszcze nie było, tak samo jak w schronisku Chata Oravice. Janek ostatnio mocno miał focha, więc postanowiliśmy przed długą wyprawą odbyć krótszą by tego focha oswoić. I dobrze zrobiliśmy!

Magura Witowska

…tam gdzie chodzą niedźwiedzie, tak można by określić to miejsce. My jednak nie mogliśmy się oprzeć, będąc u podnóża tysiące razy, a nie będąc na górze ani razu, by jednak nie spróbować tego, co potem okazało się, “smakowało” najlepiej. Po Rysach przyszedł czas na szlak w nieznane. Szlak dla nas, dla wszystkich.