Na to wygląda, że to już ostatni rok Jasia w przedszkolu. Cieszę się, że mógł do niego chodzić. Ja będę miło je wspominał, w szczególności dzięki tym różnym zajęciom, w których Jasiek uczestniczył…ciasto!

Właśnie otrzymałem zebrane wnioski po szkoleniu. Cieszę się, że jest reakcja i uczymy się wspólnie. Czekam na Wasze komentarze.

W sobotę odbyło się szkolenie z co-teachingu. Ja wciąż chory, nie miałem szans na przybycie, ale wciąż o tym myślę, o tym co robimy dzięki rodzicom, nauczycielom z Wrocławia i mogę już powiedzieć, że nie tylko :)

Te pytanie to w ciągu ostatniego tygodnia pojawiało się u mnie kilka razy, postanowiłem zatem jeszcze raz, precyzyjnie na nie odpowiedzieć. Po pierwsze nie zgadzam się z takim postawieniem pytania. Uważam, że są w stanie podołać edukacji masowej, jednakże są pewne warunki które koniecznie muszą być spełnione. Oto krótka lista:

Jednym z kluczowych problemów w naszym programie, czy to w przypadku przedszkoli, czy też szkół, jest jak przekazać informację rodzicom dzieci zdrowych, że nasze dzieci z trisomią “nie gryzą”, “nie zarażają” i ….

Nic tak nie cieszy jak takie maile:
“Miałam dzisiaj telefon od mamy dziewczynki z ZD z V kl. podstawówki, bardzo zasmucona, dzwoniła do mnie w poszukiwaniu pomocy w znalezieniu szkoły, gdzie znajdują się rówieśnicy. Ona bardzo chce ją przenieść do takiej szkoły, gdzie są inne dzieci bo czuje się bardzo osamotniona i niezrozumiana przez zdrowych […]

Wstępny termin to 12 stycznia 2013.Wstępny program poniżej.

Oto krótka informacja z naszego pierwszego spotkania.

Startujemy z programem wspierania nauczycieli chcących uczyć dzieci z zespołem Downa w naszych szkołach, choć nie tylko. 1 grudnia odbędzie się pierwsze szkolenie w ramach tego projektu. Oto program szkolenia:

Musze w końcu o tym napisać. O mojej pierwszej wizycie na lekcjach w szkole przy ulicy Kowalskiej.

Jestem pod dużym wrażeniem, jak szkoła na ulicy Suwalskiej systemowo przygotowuje się do przyjścia naszych dzieci do szkoły.

W moim projekcie edukacji wciąż pojawia się temat tzw. “integracji do wewnątrz”. Dla mnie ten element jest tak samo istotny jak sam fakt pójścia dziecka z trisomią 21 do szkoły masowej.

Aby nie uciekło…jeszcze o tym będę z pewnością pisał w szczegółach. Zakończyliśmy etap prezentowania naszym szkołom nasze dzieci. Z trzech prezentacji mamy 3 różne doświadczenia. Im krócej, im zabawniej, im multimedialnie im bardziej profesjonalnie tym lepiej…nie dłużej niż 1 h!

Czyli karate po kąpieli. Dla jednych osoba z trisomią ma być pozbawiona wszystkiego, dla innych ma mieć dostęp do wszystkiego. Dla Jasia karate daje dużo, a fluoksetyna daje mu gotowość do tego by mógł robić to co robi :)

To należy uznać za sukces Jasia, ale i jego nauczycieli i przedszkola. Przedwczoraj odbyła się pierwsza lekcja matematyki według metody Heleny Doron, w przedszkolu Jasia. Efekt?

Jaś kończy okres wprowadzeniowy leku. Od jutro przechodzimy na pełną dawkę 10 mg. Wczoraj jednak byliśmy na zajęciach z Metody Krakowskiej u naszej Asi.

Jak ważne jest przedszkole, nie trzeba chyba powtarzać. Jaś w swoim objawia talent taneczny i lingwistyczny na najwyższym poziomie. Ten tanie mnie osobiście ujął niezmiernie!

Patrząc na nasze “rozbujane” i “niestabilne” w stawach dzieci, cieszę się z każdego “zaskoczenia” jakie Jaś mi oferuje. W takich momentach mówię: cóż karate, przedszkole i leki dają efekt! Popatrzcie na to, choć nie udało mi się uchwycić mojego Mistrza od początku…to było zaskoczenie.

Jaś się zmienił. Ma dzisiaj 5 lat i 3 miesiące. Jest sprawny fizycznie. Świetnie się bawi. Świetnie się komunikuje. Zaskoczył mnie tym ostatnim…i to dziś gdy wychodziłem do pracy.

Gdy pierwszy raz myślałem o tym kim będzie Jaś, jeszcze w szpitalu, martwiłem się i bałem się tego. Dzisiaj to już ponad 5 lat i wciąż mnie zaskakuje :)