Dostałem list. Każdy powinien go przeczytać. Jest tą radością…tą możliwością, o którą nam chodzi. Dziękuję Ci mamo Marty za ten list.

Po co jest Jarku szkoła dla naszych dzieci? Nie po tabliczkę mnożenia, nie po ortografię, więc po co?

Jestem bardzo zadowolony, że moje Panie podjęły słuszne wyzwanie i zaprosiły mnie na spotkanie w którym uczestniczyły one oraz Panie: pedagog oraz psycholog. Pozwoliły mi “pogadać” o Jaśku!

Wydaje się, że powiedziano na ten temat wszystko…chyba nie.

Najczęściej nauczycielami są kobiety. W 90% są one “matkami” w klasie. Tak właściwie użyłem tego słowa:MATKAMI! Chcą być zrozumiałe, kochane.. ale i wymagają posłuszeństwa.

Jest to trudne, gdy wchodzi dziecko z jakąś dysfunkcją do klasy. Nauczyciel widzi go po raz pierwszy, wie że ma ZD i pytanie co to znaczy?

Niestety mogłem tylko słuchać i czytać. Po pierwszy dniu…jakaś trauma u Jasia…spodziewałem się zmian w reakcji. No i doczekałem się. Wdzięczny jestem Paniom nauczycielkom za słowa:”…to okres adaptacji…”

Zaczęliśmy szkołę. Słowo, które na zawsze zostanie w mojej głowie jako symbol tego dnia to : KOCHANI!

Jaś idzie do szkoły. Za 4 miesiące skończy 8 lat. Będzie ostatnim rocznikiem we Wrocławiu, który zacznie swoją edukację od zerówki. Czy jest przygotowany do tego?

…które zdał w Irlandii kolejny student, kolejnego College’u. Uzyskał w ten sposób Leaving Cert Applied.

To pierwsze pytanie po weekendzie. Oto odpowiedź. Zespół Downa ma swój numer identyfikacyjny w międzynarodowej bazie ICD-10 opisującej typologię niepełnosprawności  Q 90. Jest on jednak nie obowiązujący w orzecznictwie medycznym. Więc jakim kodem należy się posługiwać?

Rozumiem wątpliwości większości z Was. Pytanie, czy edukacja masowa o której piszę, dla osób z ZD, jest aby na pewno skuteczna i potrzebna pojawia się dość często w naszych dyskusjach.

Cerebrolizyna, fluoksetyna, czy też kurkuma WSPOMAGAJĄ rozwój mowy, ale “cudów” nie uczynią bez istotnej pracy i wykorzystania różnych możliwości w dłuższym okresie czasu.

Często pytacie mnie jak właściwie rozpoznać postępy dziecka. Wiem, że to trudne ale mam zawsze na to kilka sugestii.

Cały czas myślę, że naszym (rodziców) błędem jest to, że traktujemy nasze dzieci zbyt pobłażliwie. Tworzymy z nich w ten sposób osoby, które nic nie są w stanie osiągnąć. Jasiek dał mi jednoznaczną nauczkę podczas naszych wakacji.

Oglądałem wczoraj film o Takeo. Wciąż i wciąż przeplatały się słowa mówiące o tym ,że najważniejsze dla Takeo była możliwość funkcjonowania z rówieśnikami, współpracowanie z nimi i ich akceptacja. Pisze o tym bo chyba wciąż nie rozumiemy tego, jak to jest istotne…a na filmie o Takeo to świetnie widać.

Dziękuję Marcie za podrzucenie tej propozycji. Jest to zestaw edukacyjny, którego zadaniem jest wprowadzenie dzieci w przestrzeń czasu.

Jaś miał 2 oceny. Jedną w całości już przedstawiłem, gdzie był porównywany do dzieci zdrowych z jego grupy. Czas na ocenę pedagoga specjalnego. Nie będę jej teraz analizował tak jak poprzednią. Chciałbym pokazać Wam jednak jak wiele pozytywnych elementów nasze dzieci mogą ROZWINĄĆ podczas edukacji i oby mogły z nich korzystać.

Na tym etapie rozwoju Jasia jest to dla mnie kluczowa ocena. Niektóre jej parametry są typologią negatywną dla ZD. Niektóre dzięki lekom i odpowiednim nauczycielom mogą być skorygowane. Ocena ta dla mnie ma istotne znaczenie przy określeniu poziomu rozwoju mojego Jasia. Otrzymał tutaj 77% co mnie bardzo ucieszyło.

Kończąc analizę porównawczą Jasia do dzieci zdrowych dochodzę do obszarów, o których muszę dyskutować. Zawsze są pewne zależności w rozwoju człowieka, które potrafią obniżyć jego ocenę bez względu na to jak tak faktycznie jest.