Cieszę się, że przychodzą kolejne propozycje i to z pomysłem.

Nie znam wszystkich dzieci. Wiem także, że nie każdy umie pisać, prowadzić stronę, fanpage (ja nie umiem), ale to nie jest istotne. Warto być dumnym z dziecka i pokazać jego możliwości za pomocą zdjęć tak jak to robi Małgosia mama Marcela.

To co zrobiła mama Staszka dla Was wszystkich jest nie do opowiedzenia. Ma olbrzymi wpływ na Was wszystkich, więc ta strona poświęcona Staszkowi musi się znaleźć w tym naszym zbiorze. Ja życzę by ta tytaniczna praca trwała jak najdłużej i by któregoś dnia Staszek sam przejął robienie strony od Mamy.

Brian ma siostrę z zespołem Downa i ma polskie pochodzenie. To są powody dla których poznałem się dawno temu z tym młodym lekarzem, który zajmuje się obecnie ZD. Choć nie jest naukowcem, to widać jego skupienie na chorobie Alzheimera w ZD. W tej serii pokazującej fanpage’a nie może go zabraknąć. Warto popatrzeć czym się zajmuje.

Dominika jest teraz idolem dla wszystkich matek dziewczyn z ZD. Jest świetna, dzięki sobie, ale i jej rodzicom. Warto pamiętać, że to co da świat, to należy brać pełnymi garściami i dobrze wykorzystać. Dominika korzystaj!!!

Nie może zabraknąć Tobiasza. Podziwiam jak wspaniale czyta, śpiewa. To jest wysiłek Jadzi i jej męża, ale widać jak dużo już daje młodszy brat. Buzia mi się zawsze uśmiecha, gdy widzę Tobiasza i dziękuję Jadzi, że daje mi szansę popatrzeć na niego.

Zawsze powtarzam: warto naśladować tych, którym się udaje. Amerykanom wiele rzeczy się udaje i ten modeling to najbardziej. Lenka ma swoją sesję za sobą i dobrze. Trzeba od czegoś zacząć.

Michał ma już 1000 polubień. Mama jak widzę stara się dokumentować rozwój Michała na tyle precyzyjnie, że może to być oczywiście wzorzec dla wielu.

Ostatnio moja wspaniała Żona próbuje mnie zmotywować i daje szanse… by się porównać do tego co robi Kuba. Ponieważ nie jestem Mistrzem tak jak Kuba, to tylko mogę go pooglądać.To jak jest sprawny i zmotywowany w tym co robi, ja nie mam szans mogę tylko pooglądać, jestem bez szans, a te przysiady…zapomnij. Kuba TAK TRZYMAJ […]

Cieszę się, że dostałem już pierwszą propozycję od Was.  Tak jak pisałem czekam na Wasze propozycje, bo warto pokazywać swoje dzieci. Dzisiaj może się to okazać dobrym przykładem dla wielu innych, którzy go poszukują.

Bez Kobasa nie byłoby tego co jest dziś. Dla mnie jest dzięki powtarzanym tym słowom już od wielu lat o jego wojnie z zespołem Downa jego syna.

Jaka jest różnica między Polską a USA? W USA wspomaga się osoby z ZD w opiece medycznej, w edukacji aż po szkołę wyższą, w życiu społecznym i akceptuje się je jako pełnoprawnych obywateli. W Polsce jest zakaz aborcji i…nic. Jesteś skazany, wyłączony, wypychany i bez wsparcia. Czy powinien dodać czego sobie życzę?

Jedynie w Wielkiej Brytanii na bieżąco podawana jest taka informacja. Widać dzięki temu stały trend dożywania do prawie 80 lat przez pojedyncze osoby z ZD, gdy populacyjnie okres wymierania to wiek 45-55 lat. W Polsce pokusiłem się na nieformalne sprawdzenie takich danych i oto krótkie 2 zdania na ten temat.

Dostałem tego linka od Thomasa z USA. Z okazji Października i ZD, wszystkich Buddy Walks prezentowane są różne wydarzenia…często bardzo amerykańskie, by budować świadomość czym jest ZD. Thomas dzielnie wysyłał mi ich wiele i zwróciłem uwagę na ten clip, gdzie Trey chłopak z ZD śpiewa. Robi to na mnie wrażenie! Nazywa się to PROJECT TREY…jak […]

Dostałem najpierw print screena z tej informacji. Potem rozmawiałem z Anną i jestem zadowolony.

Dostałem znów ciekawą historię z Izraela.  W tym kraju być żołnierzem zarówno dla dziewczyny i chłopaka to zaszczyt, który wynosi taką osobę w społeczeństwie na jego wyżyny. Co należy zrobić, aby osoby z ZD były tak samo traktowane jak inni na tych “wyżynach”? Po prostu włączyć je do służby.

Dawno nie dostałem od Julien maila, ale jak dostałem to warto to pokazać. Edukacja i programy edukacyjne są dostępne przez całe wakacje jedynie w Irlandii, nie w Polsce.

Mariola postanowiła dodać małe co nieco do tematu osób z ZD w reklamie i modelingu.

Dostałem tego newsa od Thomasa, ale myślę że wszyscy za chwilę będą tym żyli. Bryan Russell ma 27 lat i chce wykorzystać tą kampanię by zdobyć uznanie dla osób z ZD w swoim kraju, w Peru.

Thomas podrzucił kolejnego newsa. Mi się bardzo spodobało. Jest chłopak 14-letni z ZD, który maluje obrazy i to bardzo popularne. Dzięki temu miał możliwość zorganizowania wystawy w centrum swojego miasta, czyli Chicago.