Myślę, że problem leży w czymś innym, niż czy dany gen jest “trudny” czy tez łatwy. Jak są zbilansowane, czy są pobudzone i czy mamy wiedzę na temat ich funkcjonowania, czy znamy metabolity, które mierzą ich wpływ.

Dzisiaj wciąż bez dyskusji są: EGCG (choć istniej pytanie jakie), kurkuma longvida, DHA. reszta to kwestia wsparcia organizmu w sposób spersonalizowany i trudno powiedzieć, że każdy coś innego musi, koniecznie brać.

Mistrzynią Świata jest tutaj Tereska i ona wie najlepiej …ale z mojego doświadczenia należy wybić sobie z głowy, że kwestia chodzenia to kwestia TYLKO REHABILITACJI…układ nerwowy wymaga stymulacji… a mięśnie rehabilitacji.

Bardzo trudne pytanie, bo nie wiem czy mam odnieść się do nauczycieli, przedmiotów, czy w ogóle szkoły?

Zespół Downa jest z jednej strony przeciwieństwem autyzmu, z drugiej strony uzupełnieniem. Wszystko zależy od cech i specyfiki danej osoby.

Po pierwsze wiatr, z którego siły zdaje sobie sprawę i go się bardzo boi. Jest to czasami straszne, gdy powiew wiatru, typowy dla gór jego blokuje i nie jest w stanie wtedy Jasiek zrobić kroku. Paniczny strach, może być tylko przełamany prze ciepło i wsparcie mamy.

Znów się to bardzo zmienia. Wszystko zależy od pogody i gdzie jesteśmy, w jakich górach.

To jest źle postawione pytanie, gdyż najważniejsze jest na początku dlaczego idzie w góry…jeżeli wie, że chce, mówi, że chce wieżę zdobywać, skałki i tak jest to każda góra jest fajna bo mu się to “zgadza”. Za każdym razem, porą roku może to być zatem coś innego.

Pisałem o tym już ostatnio, wiec nie będę się powtarzał, ale powiem jak to wygląda u nas dzisiaj.

Czytam maile Kasi, czytam maile Edyty, czytam maile Asi i nie ma większej kary jak zmuszenie człowieka w kraju takim jak Polska do urodzenia dziecka niepełnosprawnego. Jeżeli religia tak chce, to ta religia powinna wziąć pełną opiekę nad wszystkimi dziećmi niepełnosprawnymi, bez grosza wsparcia od Państwa.

Tamara w wakacyjnej scenerii, z tym wielkim wspaniałym psem…super dziękuję!

Bardzo trudne pytanie: na pewno poród jest zagrożeniem tytułem wad współtowarzyszących dziecku z ZD, ale wydaje mi się, że jest jednak zdecydowanie trudniej w wieku 35-45 lat. Patologie przyspieszają, rodzice są już zmęczeni, w zaawansowanym wieku i nie umieją sobie pomóc, a tym bardziej dorosłemu dziecku. Często sam ruch, intensywny może wspomagać funkcjonowanie, funkcje poznawcze, […]

Jak najwcześniej, tam gdzie go chcą i tam gdzie będzie mogło uczyć się od rówieśników, a oni od niego.

…znów prosta odpowiedź na proste pytania: mają takie predyspozycje genowe i “współdzielą” geny z autyzmem. Warianty polimorfizmów dziedziczonych od rodziców warunkują pojawienie się cech autystycznych. Dodatkowo stały system rehabilitacji dziecko z ZD-rehabilitant, osoba dorosła, powoduje zaburzenia społeczne u dziecka z ZD, które świetnie się adaptuje i znajduje w towarzystwie dorosłych, a kompletnie nie, gdy chodzi […]

Zakładam, że jest to pytanie dotyczące badań z krwi, tak je zrozumiałem. Zatem najprościej odpowiadając, najtańsze i najbardziej powszechne są najmniej precyzyjne, zatem coś takiego jak morfologia, tsh, badania rodzin bakterii są to dla mnie badania najmniej wartościowe.

Przyczyny są precyzyjnie opisane w różnego rodzaju badaniach i można to niwelować poprzez rehabilitację i wspierać poprzez zajęcia sportowe wspomagane suplementami.

DSi organizacja wspierająca osoby z ZD na całym świecie, odpowiedzialna za Światowy Dzień Zespołu Downa 21 marca, zaprasza wszystkich do swojej kampanii społecznej promującej osoby z ZD i ich pasje.

Uważam to pytanie za świetne z jednego powodu: w istocie nie wiemy czy mamy leczyć nasze dzieci, czy też nie….ale jeżeli tak to na co? Jeżeli w momencie urodzenia otrzymujemy od razu informację o koniecznej rehabilitacji jest to dla nas czytelne, zrozumiałe i łatwe…ale gdy dziecko z niej “wyrasta” to pada pytanie co dalej?

Proste … tego co nieznane, tego co odległe i tego co jest obarczone największym ryzykiem: jego życia, dorosłego życia, po mojej śmierci.

To są wiadomości z serii “breaking news”, czyli istotnych, kluczowych z ostatniej chwilii…i jak byśmy to nie nazwali, jest to przełom, który może znów wiele zmienić w rozumieniu choroby Alzheimera w zespole Downa.