Istota biała w zespole Downa

Wracam do tematu, który praktycznie ponad 10 lat stale jest na tapecie jako element kaskady dysfunkcji mózgu, ale także konieczności wsparcia terapeutycznego już od okresu ciąży i zaraz po urodzeniu.

https://www.zespoldowna.info/istota-biala-w-zespole-downa-a-choroba-alzheimera.html

Zaczynamy od cytatu z najnowszego raportu badającego mózg u noworodków z ZD:

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/41038591/

“U niemowląt z zespołem Downa zaobserwowano istotne obniżenie anizotropii frakcyjnej i wskaźnika gęstości neurytów w wielu szlakach asocjacyjnych, szczególnie w dolnym pęczku czołowo-potylicznym i górnym pęczku podłużnym II, co jest zgodne z obniżoną integralnością strukturalną i gęstością neurytów. W tych szlakach zaobserwowano zwiększoną dyfuzyjność promieniową, cechę związaną z zaburzeniami mielinizacji. W dolnym pęczku czołowo-potylicznym, górnym pęczku podłużnym II i pęczku haczykowatym podwyższony wskaźnik dyspersji orientacji sugerował zwiększoną dyspersję i wachlarzowatość neurytów u niemowląt z zespołem Downa.”

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/41038591/

Ten skomplikowany opis potwierdza jedynie fakt, że istota biała uległa w trakcie rozwoju istotnym dysfunkcją. Zestawiając to z faktem, że w dorosłości jest superaktywne i nadmiernie powiększa się, oznacza że jej kluczowym problemem jest jej budowa i tempo rozwoju. Jest to zatem cel terapeutyczny. Jak stabilizować istotę białą? Na pewno wczesna interwencja, ale i leki typu fluoksetyna, cerebrolizyna mogą wspomóc jej funkcjonowanie. Należy szukać tutaj możliwych rozwiązań, gdyż mogą być istotnym elementem funkcjonowania dziecka.