Pamięć, liczenie i funkcje poznawcze u osób z zespołem Downa cz.1

Październik 10, 2013 by
Kategoria: Mózg, układ nerwowy

Największym problemem jaki się przypisuje osobom z zespołem Downa to funkcje poznawcze. Elementem w zakresie operacyjnym wskazywanym jako największe ograniczenie jest pamięć. Patrząc na dane jakie ostatnio opisowo analizowały te zagadnienia spróbuję je usystematyzować. Zaczynamy dziś od pamięci.

W przygotowaniu cyklu tych artykułów korzystałem ze strony http://www.bryk.pl/teksty/pozosta%C5%82e/psychologia/24108-psychologia_poznawcza_charakterystyka_rodzajów_pamięci.html

Podstawowa i ogólnie przyjęta klasyfikacja pamięci jest oparta na długości jej trwania. Wyróżnia się trzy typy pamięci: sensoryczną (ultrakrótką, pamięć zmysłów, USTM), krótkotrwałą (operacyjną, pamięć świeżą, STM) i długotrwałą (LTM). (źródło: wikipedia.org).

 

W ZD ciągle powtarza się, że kluczowym problemem funkcjonowania osoby z ZD jest pamięć krótkotrwała w tej części, która nazywa się WORKING MEMORY (WM), co po polsku tłumaczy się jako pamięć robocza, operacyjna.

Pamięć robocza”… pozwala … na przetwarzanie, nadzorowanie i koordynację przechowywanych informacji…”. Dla mnie obserwując zajęcia w szkołach ten typ pamięci to największa bariera, która uniemożliwia w istocie swobodną komunikację z dzieckiem z ZD, gdyż ono nie przetwarza informacji przekazywanych przez nauczyciela na obrazy kontekstowe w mózgu i nie rozumie przekazywanych przez to informacji.

Badacze wyróżnili w ramach pamięci roboczej:

a) centralny system wykonawczy – pełni on trzy główne funkcje: na bieżąco przetwarza informacje, nadzoruje to przetwarzanie oraz koordynuje pracę podległych mu buforów pamięci

b) pętla artykulacyjno-fonologiczna – składa się z dwóch mechanizmów: biernego (fonologicznego) odpowiedzialnego za krótkotrwałe przechowywanie informacji fonologicznych oraz czynnego (artykulacyjnego) odpowiedzialnego za bieżące przetwarzanie informacji fonologicznych

c) szkicownik wzrokowo-przestrzenny – składa się z dwóch mechanizmów: biernego magazynu wzrokowego odpowiedzialnego za krótkotrwałe przechowywanie informacji wizualnych oraz czynnego wewnętrznego "skryby" odpowiedzialnego za bieżące przetwarzanie informacji wizualnych

d) bufor epizodyczny – jest odpowiedzialny za krótkotrwałe przechowywanie informacji zapisanych jednocześnie w kodzie werbalnym i wizualnym

Popatrzmy jak opisują te problemy naukowcy z Włoch.

image

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/m/pubmed/19274603/

Analizowali w sposób porównawczy w różnych testach osoby z ZD i osoby bez tej wady genetycznej. Efektem przeprowadzonych badań są następujące wnioski:

1.Osoby z ZD mają istotne deficyty zarówno w wymiarze zarządzania pamięcią, wykorzystania elementów werbalnych pamięci roboczej. Z naszej perspektywy chodzi tutaj o tzw. centralny system wykonawczy w pierwszej części. W kolejnej wniosek odnosi się do pętli artykulacyjno-fonologicznej. Potwierdzają ten stan rzeczy wszystkie zajęcia na których byłem. Stąd istotną rolę odgrywają dzieci bez ZD, gdyż one poprzez swoje działanie wywołują “wymuszenie “ aktywności, które niekoniecznie wynika z usłyszenia, przetworzenia głosowych komunikatów od nauczyciela.

2.Osoby z ZD mają ogólne deficyty z werbalizacją. W naszym ujęciu oznacza to, że podkreśla się ograniczenia komunikacyjne występujące u osób z ZD, przez co kształtowanie wypowiedzi jest trudne i powolne.

3.Zadania realizowane przez osoby z ZD na poziomie wymagającym wykorzystania pamięci roboczej na wysokim poziomie wymagają wsparcia i w istocie zależą od samej jednostki i sprawności jej systemu. Przetłumaczyłbym ten wniosek następująco: osoba z ZD jest sprawna w analizowanym zakresie, jedynie wtedy gdy cały system pamięci roboczej funkcjonuje właściwie. Są to jednak kwestie indywidualne, stąd w większości wypadków wymagana jest jednak pomoc przy zadaniach wykorzystujących ta części funkcji poznawczych.

Na te problemy są leki stymulujące pamięć, które przy wykorzystaniu określonych ĆWICZEŃ mogą zmienić ten stan pamięci.

Wyraź swoją opinię

Powiedz nam co myślisz...