Ten wpis dedykuję Ludziom Gór, których spotkaliśmy na szlaku. To był wspaniały Światowy Dzień Zespołu Downa w górach, dzięki nim. Tam ludzie doceniają ten wysiłek, który się wkłada, by być na górze. Ci, którzy byli z nami, a my z nimi, gratulowali nam, podziwiali to, że jesteśmy tam na szlaku razem z nimi.

Wydaje mi się, że napisałem to precyzyjnie. Wiem, że to trudne ale wystarczy tylko skupić się na tym, co opisuję poniżej.

Dostałem relację od kolejnej Ani. Cieszę się, że dostaję je i choć tym razem trochę się spóźniłem z jej opisaniem to cieszy mnie to, że jest tych aktywności więcej i więcej.

Zbliża się ten dzień i będzie już za chwilę. Przygotowuję się do niego patrząc w bogatą historię różnych eventów. Ten po latach mnie bawi i każe myśleć najbardziej. Ten o definicji specjalnych potrzeb. Autorzy się pytają co to oznacza…podobało mi się to.

Cieszą mnie emocje związane z osiągnięciami naszych sportowców. Ania szybko napisała newsa, że mamy kolejne medale. Dziękuję za to.

Dostałem kilka pytań w tej kwestii zatem odpowiadam.

Przyznam się na tak postawione pytanie sam miałem problem by odpowiedzieć, ale już wiem.

Znów dzięki Paulinie mamy informację z pierwszej ręki o zawodach w których występują nasi zawodnicy. Dziękuję

Tego się nikt nie spodziewał. Film pt: “An Irish Goodbye” zdobył Oskara, a kluczowym bohaterem jest James Martin, aktor z ZD. Oskar został przyznany za “Best live action short film”.

Mój topowy event na WDSD od lat: Coordown i ich film. Tym razem tak sobie go przetłumaczyłem: Absurdalne wymówki, które wykluczają. Jak piszą autorzy, jest to zbiór tych wszystkich niedorzeczności, które nasze dzieci i my ich rodzice słyszymy, gdy społeczeństwo tylko udaje, że chce być z nami i chce włączać nasze dziecko do jego życia […]

Dostałem znów fajne podsumowanie od Pauliny na temat zawodów narciarskich jakie się odbyły tydzień temu w Zakopanem. Dziękuję bardzo.

Wczoraj była praktyka dzisiaj zaczynamy od teorii…wdrożona szybko dieta bezglutenowa i niskowęglowodanowa już podniosła poziom insuliny. Ciekawe nieprawdaż?

Ten wpis podzieliłem nietypowo. Dzisiaj praktyka, jutro teoria.

Nadrabiamy. Zaczynam od tego co mi się spodobało na “końcu”. Świetny taniec Zosi i Kuby. Bardzo miło się oglądało. Gratuluję Wam.

Nie pamiętam kiedy tej zimy byliśmy w górach. Ciągle coś było nie tak i tak czekaliśmy, aż w końcu powiedziano, że będzie słońce. Jak słońce to …tym razem w Góry Suche. Na ostatnie granie na których jeszcze nie byliśmy.

Nie być pod Roque de Agando, to jak nie być na La Gomerze. Dla nas to był najwspanialszy szlak, którym moglibyśmy wędrować i wędrować, a Janek tylko potwierdzał nami: jest Mistrzem górskiego wędrowania!

Wczoraj zmęczeni, dzisiaj nastawieni pozytywnie na miła wycieczkę. Miła bo znów las inny niż wszystkie i najwyższy szczyt la Gomery do zdobycia. A zaczęło się tak. Jeszcze nie wyszedłem z auta, a już słyszałem: “Jarek motyl, rób zdjęcie!” No pewnie motyl w lutym to brzmi niezwykle . Zaczęliśmy zatem od motyla.

Chodzenie po górach to też czas wspomnień. Kiedyś dawno temu, postanowiliśmy wejść na ścianę, jaka była obok naszego domu w Słowenii. Było w tym dużo szaleństwa, jak się okazało. Był to szlak trudny, tak samo jak ściana, którą trawersował. Komarča została w naszych głowach mocno. Na Gomerze postanowiliśmy sobie wejść od tak na El Cedro. […]

Po rozgrzewce na Fortaleza nie byliśmy zmęczeni. Przepraszam dzieci nie były zmęczone, my nie byliśmy wykończeni. Szukaliśmy następnego celu na ten dzień, ale bez szaleństwa tak myśleliśmy. Jak dzień rozgrzewkowy to rozgrzewkowy. I tak trafiliśmy na punkt widokowy Mirador del Santo. Jak? Nie wiem do dziś jak to się stało, że tam trafiliśmy, bo jest […]

Zazwyczaj tak bywa, że po urlopie ma się trudniej niż przed. Tym razem wyczuliście sytuację i zawaliliście mnie emailami, bo wiedzieliście że jestem na urlopie! Obiecuję, że przeczytam je wszystkie do 20 marca, wcześniej nie jest to możliwe bym zareagował na nie wszystkie!