“Czy to u każdego nastolatka tak jest?”

Przychodzi 15 lat, potem 17 lat. Chłopcy zmieniają się kompletnie. Stają się bardziej uparci, mający więcej do powiedzenia na swój sposób, ale też się zawieszają, często ich nie ma, choć są.

Dziewczyny mają 10 lat, stają się już kobietami. One szybciej “pokazują” swój charakter i swoją drogę życia. Są bardziej komunikatywne niż chłopcy, ale umieją tez bardziej bronić swojej drogi.

O tym pisali naukowcy, że w pewnym wieku wszystko staje się inne, chłopcy i dziewczyny od pewnego momentu nie są rozwojowo “równolegli”. Po dojrzewaniu każdy z nich ma swoją drogę tego co im życie może dać.

https://www.zespoldowna.info/jak-bardzo-wszystko-sie-zmienia-po-dojrzewaniu.html

Zatem nie zaskakuje mnie już DSRD. W Polsce też go mamy, ale “zapchany” do worka o bardzo szerokiej nazwie”autyzm,zawieszenie, problemy z Alzheimerem”. To co pisano w Ameryce jest też u nas, nie bójmy się tego powiedzieć. U każdego dziecka może mieć inną prezentację, ale jak patrzę na 15-20 latki to zawieszanie się, choroby autoimmunologiczne, pogorszenie stanów zapalnych i z drugiej strony funkcji kognitywnych, komunikacji to występuje. Jak zwykle u każdego z innym nasileniem, innym czasem trwania i innym prognostykiem.

https://www.zespoldowna.info/dsrd-w-polsce-jak-do-tego-podejsc.html

Czy te wczesne symptomy jak zawieszanie się, to już DSRD? Na pewno jeszcze nie, ale … szukałem odpowiedzi na pytanie: czy jak osoba z ZD się zawiesza to winnym za to jest układ immunologiczny? Dostałem fakty to potwierdzające. Zatem czy występujące takie zachowanie może być elementem prognozującym problem DSRD? Nikt tego nie napisał, ale wydaje mi się, że jest takie połączenie możliwe.

https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC4212945/

https://hms.harvard.edu/news/inflammation-brain-how-immune-activity-can-alter-mood-fuel-anxiety

https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC7185541/

Czy należy tego się bać? Odpowiem inaczej niż można by oczekiwać. Jest to nieznane pole, gdyż do tej pory wszyscy zajmowali się tylko dziećmi. Widać jak jest to skomplikowane i jak trudne do zdiagnozowania, ale jest to do leczenia!!! Zatem ważna jest wiedza i obserwacja. Zmiana homocysteiny, pojawienie się stanu zapalnego powinna być już informacją o tym, że jest coś na rzeczy. Wtedy należy zrobić diagnostykę układu immunologicznego i po prostu go leczyć, bo w ZD tak po prostu może być, jak jest z dysfunkcją tarczycy, wrażliwością na gluten, insulinoopornością. Leczenie jest tutaj krytyczne u lekarza immunologa i warto tam do niego ruszyć zanim nasz lekarz rodzinny powie: “Nie wiem, co Pani córce jest.”