Przepraszam, że spowodowałem dyskusję nad paraolimpiadą. Dla mnie to kolejny przykład jak rzeczywistość można zmieniać, jak nią manipulować.

Ciąg dalszy włoskich produkcji, aż żal ściska że u nas tego nie umiemy zrobić tak co roku.

Zakładam, że wszystkim spodobały się pomysły włoskie. Dzisiaj zatem rocznik 2010.

Cześć,
w imieniu Stowarzyszenia "Razem", zapraszam wszystkie maluchy (rocznik 2009-2012) wraz z opiekunami na pierwsze z serii spotkań "Razem od najmłodszych lat."

Dla mnie pomysły Włochów to bomba … zresztą w 2011 roku zrobili furorę tym spotem.

Richard jest dla mnie niesamowity. W związku z tym, że dostępność leków w Szwajcarii jest bardzo restrykcyjna postanowił przeglądnąć te zasoby, które istnieją…i wrócił do huperziny.

Gdy cały Świat obserwuje losy pakistańskiej dziewczynki z ZD oskarżonej o bluźnierstwo…notabene od tygodnia uwolnionej od tego zarzutu…ja obserwuję zmagania bliźniaków z ZD walczących z wyjątkowo niszczycielską leukemią.

Tak jak pisałem ostatnio badania nad zespołem Downa są prowadzone tak dogłębnie i tak sprawnie jedynie dzięki myszom, stworzonych przez człowieka, z zespołem Downa. Napisałem wtedy, że “przełożenie” badań z myszy na ludzi ma też swoje ograniczenia….nie zawsze dają ten sam efekt.

Włoskie Stowarzyszenie Osób z ZD przygotowało taki ciekawy projekt na WDSD 2012. Dla mnie jak zwykle bomba.

Nie nachalne. Nie banalne. W pełni profesjonalne. Skierowane do milionów ludzi. Dla mnie to jest siła!!!

Wiedza o zespole Downa, w stosunku do innych problemów, jest bardzo duża. Pozwalają na to modele myszy z ZD na których badacze mogą przeprowadzać swoje doświadczenia. Po cyklu wpisów o badaniach dostałem pytanie jak należy rozumieć badania nad myszami w kontekście człowieka. Cóż nie jestem tak mądry i spytałem się mądrzejszych czyli Richarda i doktora […]

W całej Europie, w Japonii, Chinach, w USA, w Brazylii wprowadzane są testy wykrywające niemalże z 98% skutecznością płody z ZD już w 9 tygodniu ciąży. EDSA, DSI przeciwstawiają się ich wprowadzeniu…i ja obiecałem, że też o tym napiszę.

Szukałem w polskich gazetach tydzień temu i nic. Dziś wreszcie jest w czym wybierać: NA NAJWIĘKSZEJ PARAOLIMPIADZIE BĘDĄ TEŻ NASI!

Dzięki Andrew dowiedziałem się jak jest z pracą osób z ZD w Australii. Ciekawe, że tutaj rząd postanowił ich wesprzeć.

Wszystkie kraje anglosaskie próbują angażować osoby niepełnosprawne w “tryby” funkcjonowania społeczeństwa. Praca jest jednym z ważniejszych elementów, które próbuje się wykorzystać. Daje ona nie tylko niezależność, ale jest najlepszą rehabilitacją. To co Marek w swoim komentarzu ujął: jest najlepszą formą walki z Alzheimerem!

To już niezły staż. Dla osoby z ZD to wydarzenie, niemal jak życie. Pomyślcie rok: 1992 “ciemnogród” panuje a tutaj on dostaje pracę. Znów bez Thomasa nie wiedziałbym o tym, dziękuję.

To już czas na podsumowania. Kończą się wakacje, pytacie się i jak?

Podzieliłem się uwagami na temat leczenia osób z ZD i opinii na ten temat osób z Europy Zachodniej, z Richardem. Niestety Richard, okazało się ma problem: jest “Zachodnim Europejczykiem” bo tam mieszka, natomiast czuje się “Wschodnim Europejczykiem”, czyli …

“Oni kochają go, jego stosunek do nich” – tak mówi w tle tego filmu jego przełożona. Praca osób z ZD wykorzystująca ich cechy osobowe: ciepło, radość życia, daje klientom i im samym dużo radości.

Myślałem, że różnica zdań w Polsce na temat wspomagania osób z zespołem Downa to absolutny wyjątek. Po drugiej stronie w USA, występowanie skrajnie okazywanej miłości do osób z zespołem Downa, wydawało mi się też wyjątkiem.