Subkliniczny stan zapalny cz.2
“Czy jest ten problem badany w ZD?” takie pytania spływają najczęściej w kontekście mojego pierwszego wpisu na ten temat i rozmów z Wami.
https://www.zespoldowna.info/subkliniczny-stan-zapalny.html
Spróbuję zatem przybliżyć temat tak aby nie było wątpliwości.
1.Nie ma kierunkowych badań w przypadku osób z trisomią 21, jednak są raporty mówiące o dzieciach i ich problemach ze stanem zapalnym. Niestety one nie mają “ciągłego” naporu burzy cytokin, stąd ich stan pod tym względem jest zdecydowanie lepszy niż osób z ZD…ale potwierdzają, że taki problem istnieje.
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC9724052/
2.Subkliniczny stan zapalny nie jest rozpoznawalny w pierwszym rzucie. Na początek zawsze diagnozowana jest choroba Hashimoto, która prezentuje objawy, ale nie przyczynę. Próbuje się nią leczyć podbijając dawki hormonu T4, często ze słabym skutkiem…gdyż jest to objaw a nie przyczyna.
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/a
3.fT3 jest jedynym precyzyjnym elementem oceny funkcjonowania tarczycy. Jeżeli chcemy jeszcze przez pryzmat tego biomarkera ocenić stan zapalny to warto połączyć go z rT3 i fT4. Pokaże to metabolizm energetyczny w ujęciu sprawności konwersji T4 do poziomu T3.
https://onlinelibrary.wiley.co
4.Tarczyca zawsze pierwsza prezentuje problemy stanu zapalnego całego organizmu stąd na niej pojawiają się pierwsze odchylenia od normy w ujęciu statystycznym, gdy nie widać tego jeszcze w organizmie. Z tej perspektywy w ZD badanie tarczycy powinno być podstawowym badaniem robionym okresowo i stale.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/b
5.NTIS czyli zespół chorobowy NIE ZWIĄZANY Z TARCZYCĄ, jest diagnozowany od lat 70 ubiegłego wieku, czyli nie jest czymś nowym. Jednak trudno lekarzom zrozumieć, ze choroba tarczycy nie musi być jej chorobą, a reakcją na chorobę organizmu, co widać tutaj:
https://www.zespoldowna.info/pamietajcie-o-ft3.html
Zatem warto na to wszystko się powoływać i edukować ich, bo mogli nie być uczeni w tym temacie.
6.Czy NITS leczyć za pomocą hormonów tarczycy, czy nie leczyć? Na szczęście nie musimy podejmować samodzielnie decyzji. W poniższym raporcie mamy pełną informację jak to wygląda i o ile u pacjentów w skrajnych przypadkach może to mieć uzasadnienie, tak w pozostałych nie daje ono oczekiwanych rezultatów. W tym pierwszym przypadku takie leczenie przyspiesza metabolizmy krańcowo zagrożone, zatem działanie takiego leczenia może mieć inny efekt/powód, gdy w łagodniejszych przypadkach, przy stabilnej pracy organizmu, takich efektów nie widać, o czym pisałem już wcześniej.