Dziękuję Ewie, że zadzwoniła i chciała porozmawiać ze mną o edukacji. Każda taka chwila wymusza na mnie zastanowienie się: dlaczego CHCĘ ABY DZIECI Z ZESPOŁEM DOWNA CHODZIŁY DO SZKOŁY MASOWEJ!?

To jest tzw. TOP STORY z głównej strony gazety. Artykuł mówi o ukończeniu przez dwójkę osób z ZD gimnazjum masowego.

To jest tylko reklama szkół katolickich w Washington DC i Maryland. Jednak jak się odrzuci fakt, że jest to reklama można zobaczyć bardzo dużo…jak wiele należy zmienić w wyglądzie, systemie naszych klas…a wszystko zaczyna się od WYSOKICH OCZEKIWAŃ.

Próbowałem już kilka razy zabrać się do tematu i za każdym miałem banalny problem: gdzie go umieścić!? W końcu stwierdziłem, że najlepszym miejscem jest EDUKACJA  i SZKOŁA!

Jeżeli na tej stronie pada hasło: USA, Ameryka to najczęściej w pozytywnym, mimo wszystko kontekście. Amerykanie i Irlandczycy to pionierzy zmian, tak PIONIERZY!!! Jeżeli jednak jest się pierwszym w czymś to jednak nie zawsze jest tak różowo. To jest historia o Elizie Schaff, która chciała studiować ceramikę na Uniwersytecie Oregon.

Ten artykuł pochodzi z portalu interia 360 i pomyślałem, że warto go przeczytać :)

Luigi Fantinelli jest studentem Uniwersytetu w Murcji na Wydziale Edukacji Przedszkolnej. Otrzymał stypendium Erasmusa na dalsze kształcenie w tym zakresie i TO ZA GRANICĄ!!!

Wczoraj pisałem o eksperymencie w Broomfield i edukacji włączającej Abigail Meyer. Dzisiaj jeszcze więcej na ten temat.

Przygotowujemy się powoli do naszej szkoły, dwóch szkół będąc bardziej precyzyjny. Są to szkoły masowe, które zaakceptują nasze dzieci w swoim środowisku. Dzisiaj, że jest to możliwe przykład z USA.

Sam jest 17 letnią dziewczyną, która właśnie ukończyła szkołę średnią i rozpoczęła college w St.Scholastica’s Academy Bacolod.

Dzisiaj ROZPORZĄDZENIE MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ W SPRAWIE RAMOWYCH STATUTÓW PUBLICZNEGO PRZEDSZKOLA ORAZ SZKÓŁ PUBLICZNYCH, kluczowe dla edukacji włączającej.

Christopher Hunnicutt jest studentem na Kennesaw State University. Rozwija swoje zainteresowania w kierunku muzyki. Jest niezwykły, dlaczego? Czy znasz kogoś, kto by był znany przez 22 000 osób mieszkających w promieniu 20 kilometrów? Niezłe

Dzisiaj rozporządzenie MEN dotyczące sposobu oceniania i promowania uczniów.

Wielu rodziców w Polsce zastanawia się, czy klasa integracyjna, czy klasa specjalna to lepsze rozwiązanie dla dziecka. A może nieobecna jeszcze w Polsce edukacja włączająca w ramach edukacji masowej. Pocieszam Was, w Kanadzie też jest to problem. Oto historia Oliwii z Ottawy.

Dzisiaj:
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ W SPRAWIE WARUNKÓW ORGANIZOWANIA KSZTAŁCENIA, WYCHOWANIA I OPIEKI DLA DZIECI I MŁODZIEŻY NIEPEŁNOSPRAWNYCH ORAZ NIEDOSTOSOWANYCH SPOŁECZNIE W PRZEDSZKOLACH, SZKOŁACH I ODDZIAŁACH OGÓLNODOSTĘPNYCH LUB INTEGRACYJNYCH.

Wczoraj zacząłem od Jaya, 39 letniego faceta z ZD, który postanowił zdobyć wiedzę na temat historii sportu i jego klubu. Dzisiaj napiszę o systemie, który pozwala osobom z ZD w USA, w Kentucky na wiele, bardzo wiele w porównaniu do naszego kraju.

Cieszę się, że zainteresowanie tak prostym rozwiązaniem jak nasze rośnie. Dzisiaj skrótem odpowiem na większość pytań w tym zakresie, co powinno Wam pomóc organizowanie takich systemów w nowym lepszym prawie edukacyjnym u siebie.

Na samym początku chcę podziękować za wsparcie jaki w tym temacie udzieliła mi p.Małgosia Sebastian. Bez jej wiedzy, wieloletniego doświadczenia nie umiałbym tego wszystkiego objąć
…a jest to cykl o przyszłości naszych przedszkoli i szkół. O możliwościach edukacyjnych jakie pojawią się przed naszymi dziećmi. Prezentuję tutaj dokumenty prawne, które są projektami aktów prawnych mających regulować […]

Jego ojciec powiedział :”…jego trudno zrozumieć, ale on rozumie wszystko co powiesz i kiedy on postanowi sobie coś, jako cel, on to osiągnie w ramach swoich ograniczeń” i to był pierwszy dzień zajęć dla Jaya, który właśnie skończył 39 lat na Wydziale Sportu na Uniwersytecie w Miami.

PROGRAM – kluczowy element dla obecności dziecka z ZD w szkole masowej. Tak powinienem zacząć ten cykl. Dlaczego? Sukcesy osób z ZD w Hiszpanii , Włoszech, czy Irlandii są jednoznacznie związane z dostosowaniem programów edukacyjnych do możliwości jednostki. Wystarczy poczytać historię Pablo, czy Roisin.