Wiem, że warto oglądnąć ten film. Jest to niezwykle precyzyjna historia oddania tańcowi przez osobę z zespołem Downa…i tak świetnie opowiedziana, precyzyjna. Jest to historia 22 letniej Hannah Sampson.

Jasiek robi ze mną zakupy. I jakoś tak dziwnie, zawsze ignorował typowe “dziecięce” rozrywki. Jednak ostatnio coś się zmieniło. Jak dopadł autobusy to nie był zainteresowany wyjściem.

Dzięki mojej żonie Asi dowiedziałem się o Agacie. Gdy wróciłem z zagranicy do domu, przeczytałem jej wpis o emocjach. Ujęło mnie to, pozwalam sobie zatem na zaproponowanie przeczytania jej wpisu.

Przyłączmy się do tej akcji. Nietypowa, ale może być bardzo pomocna.Książka dla dzieci o niepełnosprawności

Dziękuję Magdzie za podrzucenie tego linku dotyczącego gitarzysty z Peurto Rico. Oglądając ten film podziwiałem nauczyciela i ucznia, jak świetnie im idzie współpraca.

Nie wiem, ale kwestia najtrudniejsza dzisiaj do leczenia w zespole Downa, czyli padaczka, nie doczekała się żadnego podsumowania i zbudowania protokołu medycznego. Ten wpis ma zainicjować zbieranie danych dotyczących właśnie tego problemu.

Ten film już kiedyś pokazywałem, ale ostatnio zapytano mnie: czy osoby z ZD mogą pracować. Zamiast rozpisywać się o tym, postanowiłem wrócić do tego fantastycznego filmu, gdzie olbrzymie pozytywne wrażenie zrobił na mnie NAUCZYCIEL Z ZD.

Obserwuję w ostatnich dniach to, że w Indiach temat zespołu Downa staje się, co raz bardziej tematem na film. Ten jest właśnie typowym przykładem takiej produkcji.

Pierwsza prawda: jest możliwa korekta możliwości produkowania słów, precyzyjności fonetycznej wypowiadanych słów jak i płynności wypowiedzi. Druga prawda: należy zacząć to już w okresie…najlepiej ciąży.

Dla grona wielu nowych rodziców, kwestia różnic w budowie mózgu osoby z trisomią jest czymś jeszcze kompletnie nieznanym…a to ona determinuje problemy w mowie, komunikacji i pamięci obok budowy krtani, tchawicy, buzi i języka.

To jest najkrótszy wpis w tym temacie: język polski jest Mount Everestem dla dzieci i osób z zespołem Downa, więc nie bójcie się ich uczyć języka angielskiego, hiszpańskiego, włoskiego…każdego innego niż polski. Janek preferuje zdecydowanie angielski.

Z okazji Światowego Dnia Zespołu Downa jest pewna inicjatywa, którą warto wziąć pod uwagę.

Mam nadzieję, że każdy nowy rodzic zrozumie po tym cyklu artykułów, będzie wiedział że najbardziej istotnym elementem programu rehabilitacji jego dziecka z zespołem Downa jest rehabilitacja aparatu mowy, wsparcie mózgu w zakresie produkcji słów i zbudowaniu jego elastyczności na takim poziomie by KOMUNIKACJA PO PROSTU ISTNIAŁA.

Ten krótki filmik oglądałem z 4 razy, bo wiem jak trudno dorzucić i to celnie piłkę do kosza, z połowy boiska. Zrobił na mnie wrażenie.

Dla mnie to fenomenalne porównanie odnoszące się do osób z zespołem Downa. One widzą, ale nie dostrzegają! One chcą iść, jechać na rowerze…ale nie dostrzegają przeszkód, przewracają się i zatrzymują swój rozwój w tym kierunku.

Ten filmik powinienem zadedykować Jarkowi, on wie dlaczego. Dla mnie ten perkusista nieźle daje!

Od Thomasa z tej okazji dostałem link do reklamy w której wzięła udział dziewczynka z zespołem Downa. To w USA działa, szczególnie w tym okresie.

Jak zobaczyłem to zdjęcie to wiedziałem, że to jest to!

Napisałem jeden wpis i jak zazwyczaj kilkoro z Was zauważyło coś, co było dla nich niezauważalne. MOWA!

Dziś przez przypadek kupiliśmy grę, która nazywa się SYLABY W DOMINIE. Biorąc pod uwagę operowanie sylabami, które jest podstawą edukacyjną w Metodzie Krakowskiej, stwierdziliśmy że będzie to niezłe do wsparcia jego czytania, powtarzania, komunikacji.