Znów chyba namieszałem i wszystkim się to myli. Prostuję zatem. W ZD mamy neuroprzekaźniki. Wszystkich ilościowo mamy mało, także ten nazywany γ-aminomasłowym. Ten neuroprzekaźnik w skrócie nazywany jest GABA.

Tym razem wykorzystam film by wszyscy zrozumieli ten mechanizm. Wydawało mi się to być proste, a jest skomplikowane niestety. Więc tłumaczymy dzięki filmowi przygotowanemu przez University of Rhode Island.

Rozpocząłem prezentacje w kontekście edukacji naszych dzieci. Wyszedłem z założenia, że nauczyciel by móc zrozumieć problemy edukacyjne, musi mieć choć minimum wiedzy o tym z czego problemy edukacyjne się biorą.

PRAWDA: w zespole Downa brakuje prawie wszystkich neuroprzekaźników z wyjątkiem GABA…a może MIT?

Dla wielu październik to po prostu jest Down Syndrome Awareness Month, czyli miesiąc BUDOWANIA ŚWIADOMOŚCI, WIEDZY o zespole Downa. Tą świadomość często popularyzują ludzie nauki, gdyż oni są często tymi autorytetami, które są niepodważalne, prawdziwe, a ich prace są “przyszłością” dla wielu. Dziś o takich pracach i takich ludziach!

Dzięki naszym nauczycielom komunikacja i relacja na temat Jaśka w szkole jest ciekawa. Wiemy dużo. Widzimy jak często jest niegrzeczny i jak często jest ok.

Postanowiłem publikować już stale pojawiające się potwierdzenia o połączeniu występowania mutacji MTHFR z prawdopodobieństwem, większym, urodzenia dziecka z ZD. Wciąż, jakoś ludzie nie widzą tego związku. Szkoda.

Jest pierwszym obywatelem Peru z zespołem Downa, który skończył pięcioletnie studia na Universidad San Ignacio de Loyola.

Dostałem maila od rodziców Tosi. Zgodzili się by podzielić się tą informacją z Wami.

W Belgii w końcu zauważono, że razem znaczy więcej i lepiej. Kilkanaście organizacji lokalnych stworzyły jedną Organizację ogólnokrajową.

Wczoraj się pojawiło a ja już dostałem 5 pytań w tej kwestii. Mowa o negatywnym w swoim przesłaniu artykule Pani Sobolewskiej o możliwościach leczenia osób z ZD. Moja prośba w tym kontekście: nie denerwujmy się, ale i szanujmy poglądy inne od naszych. Każdy rodzic dziecka niepełnosprawnego ma prawo do swoich ocen, do poglądów które kształtowało […]

Mieliśmy ostatnio spotkanie dotyczące klasy Jasia. Co usłyszałem w jego trakcie:

Dostałem bardzo ciekawy artykuł z Irlandii, gdzie prowadzony jest systematyczny przegląd procesu starzenia się u osób z niepełnosprawnością. Ma być on bazą dla poprawy ich funkcjonowania i opieki.

Jak pisałem pierwsze artykuły o szczepieniach w ZD, dostałem kilka pytań typu: jak ta szczepionka nie działa to co należy podać. Dzisiaj otrzymałem ciekawą informację wyjaśniającą jeden z problemów.

Dla mnie to pewne zaskoczenie, choć nie jest to jakieś nowum. Obydwa geny znajdujące się na 6 chromosomie mają silny wpływ na poziom funkcjonowania osób z trisomią 21.

To zdanie pochodzi z podręcznika o nauce osób z ZD przygotowanego przez DS info z Niemiec. Jest to zdanie też Anglików z Downsedu.

Dobry sen to “dobre” zdrowie. To siły do działania i tak ogólnie to się sprawdza u Janka. Czytając najnowsze dane na temat tego suplementu możemy powiedzieć, że:

Mamy do szkoły (i mieliśmy do przedszkola) drogę, która zajmuje nam ponad 30 minut. Przejazd do szkoły nigdy nie był problemem. Powrót zawsze Jaś po 3 kilometrach zasypiał ciężko zmęczony.

O tym, że w klasie jest dobrze Jaskowi mogą świadczyć drobne szczegóły. Na przykład dzisiejszy dzień. Jaś z klasą ma jechać autobusem i to dwoma na występ teatru kukiełkowego, gdzie występuje tez kukiełka z zespołem Downa.

Trwa ciągle dyskusja: czy należy suplementować dziecko z ZD hormonami tarczycy, czy też nie? Czy są jakieś istotne efekty mierzone sprawnością fizyczną, czy też umysłową? Zajęli się tym Holendrzy. Oto ich wnioski: